۱۰ Basic Figures of Speech – An Easy Guide

استاندارد

The use of figure of speech in creative writing gives ideas or sentiments a unique perspective. It involves a deviation from the more commonly used form of word order or sentence construction. Writers usually employ such figures of speech embellish their composition.

This article is attempted to throw light on various figures of speech that will help you realize how you can craft your writing to meet your expectations.

۱٫ Simile

It is a specific comparison made by means words such as “like” or “as” between two kinds of objects. “Reason is to faith as the eye to the telescope”, an example of simile.

۲٫ Metaphor

It uses a word or phrase denoting one kind of idea in place of other word or phrase in order to suggest a likeness between the two.

۳٫ Anticlimax

It involves a series of ideas that suddenly diminish in importance at the end of a sentence or passage. It is used to bring satirical effect.

۴٫ Antithesis

It is a juxtaposition of two words, phrases, clauses, or sentences contrasted in meaning to offer emphasis to contrasting ideas. “To err is human, to forgive divine”, is a fine example of antithesis.

۵٫ Climax

It is an arrangement of words, clauses, or sentences in the order of their significance. The least powerful comes first and the others. “It is an outrage to bind a Roman citizen; it is a crime to scourge him; it is almost parricide to kill him; but to crucify him-what shall I say of this?” This particular example rightly tells what climax means.

۶٫ Conceit

It is an elaborate and often extravagant metaphor. It makes an analogy between totally dissimilar things. The term originally means concept or idea. Conceits were widely used in the 17th-century metaphysical poetry. In “A Valediction: Forbidding Mourning”, John Donne uses it where the image of the joined arms of a pair of compasses is used to demonstrate the attachment of a pair of lovers; even when one makes s move, the two are attached closely being one.

۷٫ Euphemism

It involves substitution of an inoffensive term or phrase for one that has coarse or sordid unpleasant associations, for instance in the use of words like “toilet” for “lavatory”, and “pass away” for “die”.

۸٫ Hyperbole

It is a form of inordinate exaggeration. It means a person or thing is portrayed as being better or worse than the actual one. For example, “Dr. Jonathan drank his tea in oceans”.

۹٫ Irony

It is humorous or lightly sarcastic mode of speech. Words are used here to convey a meaning contrary to their literal meaning.

۱۰٫ Personification

It involves representation of inanimate or abstract ideas as living beings. The sentence, “Necessity is the mother of invention” can help you make out this idea better.

The close study of these figures of speech will help you understand the sense of crafting your ideas and imagination in creating fine piece of literature, poetry or other mode of writing.



منبع by Rakesh Ramubhai Patel

Three Quick Remedies to Clear Sinus Pressure Permanently

استاندارد

For all their annoying symptoms and often plain suffering, sinus pressure and other sinus problems are usually treated at their symptoms level, not their causative one. Sinus issues are seldom fatal, but they can bring complications and much discomfort. So, why not treat sinus pressure by going to its possible cause and bring permanent relieve?

Four years ago I became liberated from sinus pressure and other sinus issues. I will share with you what I did that solved my sinus miseries. Not for me only, but for others also who have tried it. It is a unique therapeutic approach that combines three healing systems synergistically–in cooperation with each other–and which addresses both cause and symptom:

Keep sinuses clear

Air and a normal amount of mucus–one to two pints daily–must move through the sinus and nasal cavities constantly to keep them healthy. Consider that the main function of the membrane lining those cavities is to produce mucus to protect our breathing organs, etc. Thus a constant flow of clear, watery mucus is normal and necessary. So this is what we do to keep our sinuses clear:

  • Self-applied sinus acupressure
  • Drink plenty of plain, pure water at room temperature
  • Do nasal rinsing as needed
  • Use desensitization therapy for severe allergic reactions
  • Watch what we eat

Avoid mucus producing foods

Data from empirical–nonscientific experimentation–observations strongly support that some foods, especially three of them, can contribute significantly, if not directly cause, excessive mucus production and the discomforts accompanying it. One of these three foods, one which most of us enjoy the most, is: sugar in significant amounts. What “significant” is, can vary from one individual to another. In plain language, the large amounts of sugar often present in desserts, soft drinks, milk shakes, ice cream, sugary breakfast cereals-to name a few–can be affecting significantly the state of your sinuses and contributing to other health issues—since our bodies were not made to handle large amounts of refined sugar and remain healthy. Each of us will have to decide what we prefer: better health and less pain or a few moments of pleasure at the ice cream parlor.

Keep nerve energy flowing freely

It is common knowledge that our nerve cells conduct small amounts of low voltage electricity–measured in milli-volts–which travels from the brain through the spinal cord. From there this electricity goes to all organs and other parts of the body. It also carries messages back to the brain. Anything that restricts this electric flow would, obviously, affect the well functioning of some organ, membrane, muscle, sinus cavity, physiological process, etc., that depends on it. Since the spinal cord canal runs behind the vertebrae, a misalignment of a specific vertebra, like the atlas or axis, can put pressure on the cord and affect that electric flow. By restoring this electric energy back to full flow the body would, obviously, have a better chance to use its own health restoring mechanism. Not only our sinuses can fare better, but it can improve our general health, too. This was my experience.

It is this third “remedy” about full nerve energy flow restoration that can help bring healing permanency to the sinuses; when coupled with the other two remedies about keeping the sinuses clear and avoiding mucus producing foods.



منبع by Paul Sanchez

Anger Vs Hostility – The Difference

استاندارد

At first glance they may seem the same in theory and principle but they are in fact worlds apart. As defined anger is defined as an extreme displeasure at something or someone in particular. Anger by pure definition is completely normal, it is usually a healthy human emotion. But more important is what a person does with their anger is what matters most. The issue that brought about the anger could simply invoke barely enough emotion in someone, that they simply mention it to their neighbor in passing or it could upset a person to where they actually start an organization to address the issue formally.

Anger the good and the bad…Mismanagement of one’s anger is often the biggest problem we have to deal with in society. The 3 easiest ways to spot anger-mismanagement are as follows;

  1. When a person stays angry far too long
  2. When the level of anger far outweighs the issue (overreacting)
  3. When a person holds their anger inside until they literally explode or start to experience health problems

Hostilitythe breakdown…a general resistance in thought and principle, an overall antagonistic approach to life. Hostility is more encompassing as an attitude or even a way of life. We could define hostility in a standard sense as a basic overall mistrust of society and all it contains. A cynical attitude in general, hostile people tend to have an exaggerated response to situations (overreacting).

The answer…you may say to yourself these are issue that I do seem to have and would not only like the diagnoses but also a way to change and become a less aggressive person. The answer to that is a bit repetitive but quite simple. It’s called affirmation and here’s how it works, below is a set of “esteem building questions” pose these questions to yourself before addressing potentially stressful issue’s or people.

  1. Can I handle it or them?
  2. Do I accept myself for who I am?
  3. Am I peaceful?
  4. Am I healthy and strong?
  5. Would I rather be right or happy?
  6. Do I just let things “just be”.
  7. Am I solution or blame oriented?

* Once you address the situation ask yourself these few questions once again.

Anger Management the solution. To reflect back on anger we need only to take a quick test from psychological perspective:

  • Ask yourself before or during your feelings of anger the following question.

  1. What exactly am I upset about?
  2. Is this really a win or lose situation or is there someone’s feelings at stake?
  3. Should I reconsider how I handled the issue initially?
  4. What was my reaction and does it fit?
  5. Do I want to be right or do I want to be effective?
  6. Should I consider other peoples thoughts and feelings in my quest?
  7. Am I acknowledging the real issue or am I simply placing blame?
  8. Is my health really worth it?
  9. Is it less stressful to abandon the issue altogether?

* Theses are questions you can address as a person in control of your own mindset.



منبع by Robert Sneed

Workplace Email Etiquette – 5 Things Not to Discuss in the Office

استاندارد

Many office etiquette trainers strongly urge that if you feel the need to include a “headline” or warning about content not being suitable for work or office in an email, then it would probably be best to use common sense and not put said content or unsuitable phrases in the email to begin with. This simple guideline is sometimes enough to keep internal business communications focused on the task at hand. But often, this basic instruction is not enough to make email between colleagues as efficient and suitable to the work environment as should be required.

In those cases, office workers, home-based workers, managers and administrators alike need more specific instructions about what email subjects are appropriate for business correspondence and which are not.

The following five email etiquette guidelines are a great starting place for what not to discuss when writing business email correspondence:

۱٫ Angry Emails – If there are problems serious enough within the work system to cause real anger, the issues should be dealt with face-to-face in a way outlined by company policy. As an example of what not to discuss in work email, one counselor/trainer urges workers and staff members not to gossip or complain about a fellow worker’s lack of production, way of doing a job or even something unconnected to the business, such as personal habits. This type of message has a way of hurting the sender as much as anyone involved.

۲٫ Disciplinary Matters – Some of the most damaging content in email concerns disciplinary action, whether that action involves the email sender or another person in the organization. Stating one’s opinion about disciplinary action taken against another worker may become part of future discussions and ultimately hurt more than feelings. Managers and supervisors may consciously use such “evidence” in future personnel matters.

۳٫ Illegal Subjects or Discussions – Discussions about activities that are illegal in nature should never be part of business email messages. This can include threats against an individual, dealings in unlawful objects or drugs, racist comments or inflammatory speech. This should be common sense to most email users but surprisingly is not. If the subject is not something you would feel comfortable discussing with your direct superior, or your mother for that matter, it probably shouldn’t be discussed at all.

۴٫ Sexual Relationship Issues – Even as “harmless” gossip, communications involving these issues should not be part of email messages. These items can offend recipients of the email as well as anyone that may inadvertently read the message. Legal culpability is also a concern in this area due to the rise of detailed policies against sexual harassment within the workplace.

۵٫ Personal Information – Rather than being a specific “thing” not to discuss, many of those who counsel and train in the field of business communications strongly urge that all business email messages should be free of personal information. Some studies indicate that 80 percent of all email could be considered spam. In a similar way, much of the work email sent each day, with content about where to eat, what show to see, etc. is basically unnecessary.

Email recipients will always embrace communications that are focused, concise, and to the point. If, at any time, it seems that the direction of an email message leads itself towards any of the five subjects discussed above, it would be best to end the session, delete the message and start over. (Or, better yet, not send it at all.) To quote a variation on an old proverb, “speech may be fleeting, but email is forever.” Make sure your words don’t leave the wrong indelible impression. The winner may just be your career.



منبع by Casey Markee

بیژن الهی؛ شاعری برای تمام روزها و هفته ها

1088267_666.jpg
استاندارد


روزنامه شرق – علی سطوتی‌قلعه: در سال‌های کوتاه شاعریِ بیژن الهی سروکارِ ما با چهره‌های متعددی از شاعر است: از شاعری بیش‌و‌کم حماسی بگیر تا شاعری که دل در گرو حکمت قدیم دارد، از شاعری که تلاش می‌کند تا دریچه‌های شعر خویش را به روی فرهنگ و زبان عامه بگشاید تا شاعری که به‌نوعی آرکائیسمِ ادبی گرایش دارد. غلامرضا صراف در مقاله‌ای شاعریِ الهی را به سه «دوره» تقسیم می‌کند. درستی یا نادرستی این دوره‌بندی به کنار؛ توضیحاتی هم که درباره هر دوره ارائه می‌شود به‌ همچنین؛ نکته این‌جا است که دوره‌بندیِ شعرهای الهی نه با صراف، که از جانب خود الهی آغاز شده است.

 

این یکی از اندک مواردی است که شاعر درباره شعرهای خود به زبان آمده است و چیزی را با ما در میان گذاشته است. مسئله و مفهوم دوره نزد الهی حاضر بوده و مطلقاً نسبتی پسینی با کاروبار او ندارد. به‌عبارتی روشن‌تر، این نکته‌ای نیست که حاصل کشفِ منتقد ادبی پس از چهار دهه بوده باشد؛ امری است که سرنخ آن را شاعر به ما داده است. احتمالاً صریح‌ترین اشاره‌ای که در این‌باره بتوان روی آن انگشت گذاشت، به بخش اول دفترِ «اتاق علف‌ها» در «دیدن» مربوط می‌شود که عنوان «دوره سیاه در سرایش پارسی» را به خود می‌بیند و حاویِ شعرهایی است که برخی از آن‌ها پیش‌تر ذیل همین عنوان کلی در همان سال‌ها در «تماشا» منتشر شده است.

 

در عین حال، انعکاس این مسئله را در حاشیه‌نگاری‌های دیگر همنسلان الهی نیز می‌توان دید. برای نمونه، ناجی که در همان سال‌ها صفحه «تجربه شعر» را در «تماشا» می‌چرخاند، در حاشیه‌های کوچکی که بر شعر خود و شاعران همنسل‌اش می‌نوشت، گاه‌و‌بیگاه به «دوره» اشاره داشت. مثلاً یک‌ بار در معرفی شعرهای خودش از زیرعنوان «پنج شعر و هشت شعر از دو دوره قدیمی» بهره برد. باری دیگر در معرفی شعرهای رضا زاهد نوشت: «شش شعر این صفحه برمی‌گردد – زودتر یا دیرتر- به حدود سال ٤٩، اما پنج شعر صفحه مقابل از این شش شعر نیز پیش‌تر است. از آن‌جا که سابقه کار آقای زاهد به پیش برمی‌گردد، اما شعرشان برای بار اول است که به چاپ می‌رسد، شعرهایی از دوره‌های قدیم‌تر آمد تا با شعرهای تازه‌تر، که مطلب یکی از شماره‌های آینده است، سیری به‌ دست دهد از کار این شاعر.» در آخرین توضیحی هم در این صفحه می‌نویسد و پیش‌تر هم به آن اشاره شد، در حاشیه شعرهای محمود شجاعی، باز متوسل به «دوره» می‌شود، اما این‌بار آن را در معنایی وسیع‌تر از کاروبارِ شعریِ یک شاعر به‌کار می‌اندازد: «با همین شعرها می‌برازد این دوره هم تمام شود: ١٤ شماره با امضاهای مختلف، و مشترک در امضای این قلم.

 

کمال‌گرایی علیه گسست 

 

این که با پایان دوره حاضر، «تجربه شعر» به آغاز تازه‌ای می‌افتد، یا همین‌جا پایان می‌گیرد، در گرو آینده است؛ آینده‌ای زود. شاعران این دوره تک‌تک آدم‌های مستقلی هستند: نه به موجی برخاسته‌اند و نه در حجمی می‌گنجند.» ناجی در حاشیه‌نگاری‌های دیگر خود، حتا وقتی اشاره‌ای صریح به «دوره» ندارد، باز آن را پس نوشته خود حاضر‌ و‌ آماده می‌بیند. همه جا صحبت از شعرهایی است که در دوره زمانی مشخصی نوشته شده، صحبت از «قدیمی‌تر» و «جدیدتر» است. در توضیحِ شعرهای مجید فروتن آورده است: «شعرهای حاضر از کارهای قدیمی‌تر آقای فروتن برگرفته شده است- مابین ٤٩ تا ٥١- تا در آینده شماره‌ای از کارهای تازه‌تر ایشان داشته باشیم.» در حاشیه شعرهای فیروزه میزانی نیز این توضیح کوتاه قید شده است: «شعرهای فیروزه میزانی برای نخستین‌بار چاپ می‌شود. این شعرها آخرین سروده‌های او در سال‌های ٥٣ و ٥٤ است.» در حاشیه ترجمه الهی از شش شعر رمبو هم در توضیحی که جلوتر باز به آن اشاره خواهد شد، آمده است: «…‌این شماره، پیش‌و‌بیش از این‌که به صفحاتی از ادبیات فرانسوی اختصاص داشته باشد، شعرهایی فارسی به دست می‌دهد از آقای الهی.

 

گرچه این شعرها مربوط می‌شود به زمینه‌های قدیمی‌تر کار آقای الهی با کارهای تازه‌تر فرق‌های اساسی دارد.» خود الهی هم با «دوره» به همین معنای اخیری که ناجی به ‌کارش می‌اندازد، غریبه نبوده؛ چنان که در صفحه «نظم/نثر» که بلافاصله بعد از «تجربه شعر» انتشار آن در مجله تماشا آغاز شد، یک بار، در اشاره کوچکی بر ترجمه شعرهایی از کنستانتین کاوافی می‌نویسد: «و اما درباره این شماره: پیش از خواندن برای آشنایی بیش‌تر می‌توانید بازگردید به توضیحی نه خالی از سود، گرچه بی‌رنگ و مختصر، که در «تماشا»ی ٢٠٨ (٦ اردیبهشت ٥٤) چاپ شد، همراه ٩ شعر دیگر از همین شاعر، در صفحات «تجربه شعر»؛ دوره‌ای که با کوشش دوست‌ام آقای ناجی پا گرفت.»

 

در غیاب هرگونه توضیح الهی درباره «دوره» عجالتاً اشاره‌های جسته‌و‌گریخته ناجی در این‌جا و آن‌جا ما را به درک روشن‌تری از این مسئله نزد شاعرانی می‌رساند که امروز با عنوان «شعر دیگر» و با «حراست»ِ انکارناپذیر الهی شناخته می‌شوند. شاید گویاترین توضیح در این باره به همان تحشیه‌ای برمی‌گردد که ناجی بر ترجمه‌های الهی از رمبو نوشته است. در ادامه قولی که کمی بالاتر از این نقل شد، آمده است: «مسئله، البته، تعالی و تنزل نیست. جای خاصی است که هر کار برای خودش در کهکشانی از کارها دارد که هنوز هم در گرماگرم گسترش است.» بدین معنا، دوره‌بندی، خلافِ آن‌چه صراف در شعرهای الهی مراد می‌کند، هرگز ناظر بر نوعی پیشرفت یا قوت‌و‌ضعفِ شاعری نیست، دوره‌ها در نسبت با یکدیگر بیرونی‌اند و هر یک جایگاهی ویژه در منظومه ادبیِ شاعر -و به‌طور مشخص، الهی- به خود اختصاص می‌دهند. گرچه مجموعه دوره‌ها کنار یک‌دیگر از سیرِ در بازه زمانی طولانی‌تری خبر می‌دهند، اما هر دوره به‌خودیِ خود واجد کمالی شعری از آن خویش و در خود کامل است. برای درک بهتر این موضوع بهتر است به تحشیه دیگری رجوع کرد که ناجی به‌عنوان افتتاحیه صفحه «تجربه شعر» نوشته است.

 

نقل کاملِ این تحشیه، گرچه ممکن است کمی به درازا بکشد، اما از هر حیث در زمینه بحث حاضر راهگشا خواهد بود، بدون آن که کوچکترین اشاره‌ای به مسئله دوره داشته باشد: «شعر تجربی، شعر دبستانی نیست. تنها شعری است که به ثبات و ثبوت نرسیده، یعنی در حد «چالش» است، بحث می‌طلبد. این چالش به سه زمینه برخواهد گشت: «شعر فارسی»، «ترجمه»، آن‌جا که ترجمه شعر پیش از آن‌که به اصل راجع باشد، می‌تواند در حد شعر «فارسی» روی پای خود بایستد، و «انتخاب»، آن‌جا که شعر ترجمه لزوماً در حد شعر فارسی مطرح نیست، اما معیارهای انتخاب چیزی به‌عنوان شعر احتمالاً تا حدی و به‌نحوی از معیارهای آشنا و پذیرفته شعر فارسی به‌دور می‌‌ایستد. ضابطه‌ای لازم است به‌عنوان نقطه آغاز. این ضابطه بنیادی، پیش از آن‌که چیزی باشد «جامع» و «صحیح» (چراکه «جامعیت» این‌جا بیش‌تر مفهومی ذهنی و تعریفی است تا واقعی و علمی، و «صحت» سخت اعتباری و نسبی است)، باید چیزی صریح و با تعین باشد، حتا اگر به‌نحوی «جزمی» به‌نظر آید. این‌گونه صفحه حاضر در نام‌های ایرانی تنها از کسانی خواهد داشت [عین مطلب نقل‌شده و اگر کلمه‌ای افتاده به‌نظر می‌رسد، به سبک نویسنده مربوط می‌شود] که هنوز کار شخصی خود را به‌شکل کتاب منتشر نکرده‌اند.»

 

اشاره ناجی در ابتدای این یادداشت کوچک به شعر تجربی همچون «شعری که به ثبات و ثبوت نرسیده»، احتمالاً به‌ همان مفهومی از «دوره» اتکا دارد که همواره اگرنه به‌صراحت، که دست‌کم پس‌پشت نوشته‌های او حاضر است. در واقع، این یادداشت کوچک را می‌توانی شرحی ناخواسته بر مفهوم «دوره» نزد شاعرانی دانست که اینک از آن‌ها ذیل عنوانِ «شعر دیگر» یاد می‌شود. البته نمی‌توان این نکته را نگفته گذاشت که همین یادداشت کوچک بر اساس مجموعه‌ای از تقابل‌های دوتایی نوشته شده که مدام یک‌دیگر را جذب‌ودفع می‌کنند. ناجی گرچه تصریح می‌کند که شعر تجربی، «شعر دبستانی» نیست و در مقابل، شعری است که به ثبات و ثبوت نرسیده و از این حیث چالش‌برانگیز می‌نماید، اما از‌سوی دیگر معیاری که خود برای انتخاب این شعرها به‌دست می‌دهد، از «چیزی صریح و باتعین» خبر می‌دهد که ممکن است در‌ برابر هرگونه چالش به‌نوعی جزمیت متکی باشد. گرچه چالش‌برانگیزیِ انتخاب شعرهای تجربی را به سه زمینه شعر فارسی، ترجمه و انتخاب نسبت می‌دهد، اما با تأکید بر این‌که «ترجمه شعر پیش از آن که به اصل راجع باشد، می‌تواند در حد شعر «فارسی» روی پای خود بایستد»، عملاً امکان چالشی را که ممکن است ترجمه شعر به‌طور‌کلی و ترجمه شعر به زبان فارسی به زبان خاص برانگیزد، پیشاپیش بر باد می‌دهد.

 

گو این‌که بلافاصله از انتخاب ترجمه‌هایی سخن می‌گوید که در حد شعر فارسی نیستند و از معیارهای آن به‌دور می‌افتد، اما به‌واقع، ناجی در عمل به همان اصل پیش‌گفته خود وفادار می‌ماند، چنان‌که در یکی از شماره‌ها می‌نویسد: «جنبه‌های چهارگانه فرناندو په‌سوآ [کذا] ایجاب می‌کرد که در چهار نوبت به او بپردازیم… مانده بود ریکاردوریس و خود ِ په‌سوآ. اولی سخت در فضاهای اساتیریِ یونانی است و به فارسی که درآمد، مطمئن شدیم چیز دندان‌گیری برای خواننده ایرانی ندارد و از آوردن‌اش چشم پوشیدیم. اما خود په‌سوآ دشوارتر از این همه است و دادن چند نمونه از کارش مستلزم صرف وقت بیش‌تری بود و ماند تا در یکی از شماره‌های آینده به او بازگشت شود.» در‌عین‌حال، ناجی نهایتاً تأکید دارد که در صفحه «تجربه شعر» تنها نوشته‌های کسانی را منتشر می‌کند که تا پیش از آن کتابی از آن‌ها منتشر نشده، و این در حالی است که اولاً دست‌کم آثاری از الهی تا آن زمان در قالب کتاب به‌چاپ رسیده بود و در ثانی، به‌استناد پشت‌جلد و صفحات پایانیِ برخی مجله‌ها و جنگ‌ها و کتاب‌هایی که در آن سال‌ها درآمده‌اند، می‌توان نشان داد که هریک از این شاعران تا همان‌موقع دفتر شعری آماده‌شده زیر بغل داشته‌اند که به هر دلیل در قالب کتاب به دست مخاطب نرسیده است.

 

کمال‌گرایی علیه گسست 

 

برای نمونه، می‌توان به جُنگِ اولِ «شعر دیگر» مراجعه کرد که در یکی از صفحات پایانی آن وعده انتشار پنج دفتر و مجموعه شعر از چالنگی، شجاعی، عرفان، اسلام‌پور و الهی داده شده است. به‌استنادِ این جنگ، دفترهای چالنگی و شجاعی هنوز نامی به خود نمی‌دیدند، اما نام مجموعه‌شعرهای عرفان، اسلام‌پور و الهی مشخص شده بوده است. جالب این‌جا است که نام مجموعه‌شعر الهی بوده است: «پس چه جذاب‌اند اتاق‌های خالی، اما روشن» و قرار بوده این دفتر مشتمل بر شعرهای کوتاه او باشد؛ دفتری که البته هرگز با این عنوان کتاب نشد.  بنابراین تأکید ناجی را می‌توان سنگِ‌بنای هاله متافیزیک غیابی دانست که حول فیگورهایی همچون الهی و همنسلان او در گذشته شعر جدید فارسی تنیده می‌شود و بعدها مواجهه نسل‌های بعدی با چنین فیگورهایی را سخت تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.

 

مسئله ناجی فیزیک و فرمِ کتاب نبوده؛ بلکه غیابِ آن بوده که به حضورِ متافیزیکیِ شاعران همنسل او مشروعیت می‌بخشیده است. این شاعران همواره به فرم کتاب و فیزیکِ آن می‌اندیشیده‌اند، اما به‌شرطِ غیابِ آن، به‌شرطِ این که منتشر نشده باشد، به‌شرط این‌که در پستو مانده باشد. حضورِ حرف، غیابِ کتاب را نزد آنان جبران می‌کرد؛ یعنی همان امری که به «دفتر» شأنی دوچندان می‌بخشید؛ چنان که ناجی خود در ادامه تحشیه‌ای که بر ترجمه‌های الهی از رمبو نوشته است، تأکید دارد: «حجم و تنوع این کارها… سبب می‌شود که فعلاً از این اشاره مختصر فراتر نرویم و هرگونه بررسی جدی را بگذاریم به زمانی که به‌حسابِ تخمینی من لااقل دوازده دفتری را (اعم از ترجمه‌ها و شعرهای شخصی) که تشکیل‌دهنده دوره اولیه کار این شاعر [الهی] است، به‌صورتِ کتاب در دست داشته باشیم.»

فهم ناجی و شاعران همنسل او را از مفهومِ «دوره» و از «دوره‌بندی» از خلالِ همین توضیحات کوتاه‌ و پراکنده می‌توان بیرون کشید؛ به‌ویژه اگر در نظر داشت که همه این توضیحات شخصی و تظاهراتِ نسلی در صفحه‌ای به نام «تجربه شعر» ممکن می‌شود. «دوره» نسبتی مستقیم با «تجربه» دارد. شاعران شعر دیگر «دوره» را همان‌گونه می‌فهمیدند که «تجربه» را. چیستیِ «تجربه» به‌طورکلی و «تجربه شعر» به‌طور خاص، کیفیت دوره‌های شعری و نفس دوره‌بندی را بر ما آشکار می‌سازد. باری، دوره‌های متعدد شعری در کاروبارِ شاعریِ الهی گرچه بدواً به این گمان دامن می‌زند که گویی این‌همه کار یک‌نفر نبوده و چندین و چند شاعر به یک نام مشترک به این کارنامه ادبی شکل داده‌اند، اما تأملی بیش‌تر بر سر این نوع درونی تولید جمعی نزد الهی و البته همنسلان او، بدون این‌که صورتِ مسئله را تغییر دهد، محتوای حقیقیِ آن را با ما در میان می‌گذارد. اشارات و امارات ناجی به «دوره» و «دوره‌بندی» و توضیحات ما درباره آن تا همین‌جا نیز مسئله را تا حدودی روشن کرده است.

 

در حالی که «دوره» و «دوره‌بندی» برآمده از ناتمامیِ ریشه‌ایِ اثر ادبی، از خصلتِ آزمایشیِ کارِ شاعر، از گشوده‌گیِ شعر به فرم‌ها و تجربه‌های نامحصل است، کاروبارِ شاعری الهی و توضیحاتی که ناجی می‌دهد، درست روبه‌روی چنین درکی می‌ایستد: بیش از آن‌که تعین جایگاه اثر ادبی را بر باد دهد، آن را تقویم و تقویت می‌کند (ناجی در توضیحِ ترجمه خود از شعرهای جوزپه اونگارتی می‌نویسد: «پنج شعر اونگارت‌تی[کذا در متن]، نه به‌قصد معرفیِ بیش‌تر او –که برنامه [کذا] یکی از شماره‌های آینده است- بل‌که تنها در حکم واکنشی است، فعلاً سریع و خاموشانه [کذا]، در مقابل کتابی نوانتشار، با نامِ «هفت‌چهره از شاعران معاصر ایتالیا» که یک بخش عمده‌اش را به این شاعر اختصاص داده است.» الهی نیز در حاشیه ترجمه خود از شعرهای کاوافی در همان مجله تماشا تأکید دارد: «این چند شعر فعلا و فقط به‌قصد «ثبت» این زبان می‌آید که به‌این‌صورت بانی‌اش من‌ام در شعر فارسی (به همین‌ صراحت – و عجب صراحت غمگینی!- تا چون «لورکا» مدعی ناحق پیدا نکند!)؛ «ارائه»ی واقعی بماند… مثلاً به روزگاری که کتاب‌ها چاپ شوند.»)، بیش از آن‌که چالش‌برانگیز و مسئله‌ساز باشد، به جزمیت می‌انجامد (توضیحات کوتاه و پراکنده‌ای که الهی و همنسلان او درباره کاروبار ادبی خود اعم از شعر و ترجمه می‌دهند، به‌ندرت از حد توضیحاتِ مندرج در کتاب‌هایی چون «مکتب‌های ادبی» فراتر می‌رود و به مسائل نظری و اندیشه‌گانی پیوند می‌خورد.

 

احتمالاً مترجم رمبو اگر زنده‌گی و آثار او را در سایه ستیز ریشه‌ای او با فرهنگِ بورژوایی حاکم درک می‌کرد، یعنی همان مسئله‌ای که در ارتباط با یکی از مهم‌ترین فیگورهای شعر مدرن همچون مثل سایر تلقی می‌شود، شیوه دیگر می‌کرد و راه دیگری می‌جست. مع‌الوصف، فرضِ دوستان این بوده که نفسِ «ارائه»ی آثاری چنین و چنان به خودی خود چالش‌برانگیز بوده؛ البته مشروط به این که «چالش» معنای دیگری برای پذیرش تلقی شود، همچنان که قول‌های نقل‌شده در بین‌الهلالین قبلی به‌خودیِ‌خود نشان می‌دهد «مسئله» و «چالش» اساساً در چه سطحی مطرح بوده است)، پیش از آن‌که در نسبت با ترجمه به‌طور خاص و در نسبت با شعر جدید فارسی به‌طور کلی، به امکان‌های فعلیت‌نیافته، به امکان‌هایی که از مرزهای ژنریکِ شعر فارسی فراتر می‌روند، به امکان‌هایی که تعین این مرزها را به خطر می‌اندازند و از این حیث در خور عنوانی همچون «تجربه»ی شعر می‌نمایند، گشوده باشند، پیشاپیش با استقرار در مرزهای ژنریک شعر فارسی، با اعلام این که «این نه ترجمه شعری غیرفارسی، که خود شعری فارسی است»، چنان امکان‌هایی را بر باد داده‌اند (در این‌باره جایی دیگر به‌تفصیل بحث خواهد شد).

 

کمال‌گرایی علیه گسست 

 درنهایت پیش از آن که با درنوشتنِ «دوره‌»های شعری مختلف و «تجربه»ی آن‌ها نظام ارزش‌گذاریِ حاکم بر صنعتِ فرهنگ‌سازیِ دوره تاریخی خود را به چالش بکشند و «دوره»‌ی تاریخیِ خویش را ابداع کنند، از یک سو، فرم‌های پیشاپیش موجود آن را به کار می‌گیرند و از سویی دیگر، غیابِ خود در این صنعت را خصلتی متافیزیکی می‌بخشند، همچنان که بازگشت فیگورهای مومیایی‌شده آن‌ها از حواشی تاریخ‌ادبیات به متن مباحث ادبی دوره در روزگار ما نه‌فقط فهم سلسله‌مراتبی، عمودی و تک‌هسته‌ای ما از گذشته شعر جدید فارسی را به چالش نمی‌کشد، بل آن را به‌گونه‌ای مضاعف بار دیگر بازتولید می‌کند و به‌کار می‌اندازد.

فهمِ الهی و شاعرانِ همنسل او از مفاهیمی چون «تجربه» و «دوره» را در مواجهه آن‌ها با شاعری چون پسوآ که شعر را دست‌کم به میانجی خلقِ سه پرسونای دیگر جز خود شاعر «تجربه» کرده، بهتر می‌توان درک کرد. دست‌کم در دو شماره «تماشا» ترجمه‌هایی از «آلبرتو کایرو» و «آلوارو دکامپوس» منتشر شده است که نشان از آشناییِ شاعران شعر دیگر با کارهای پسوآ دارد. گو این که انتخاب عنوان «حلول آلبرتو کایرو در فرناندو پسوآ» به خودی خود گواهِ مایه و پایه این آشنایی است، اما نکته‌ای مهم‌تر در میان است. ترجمه‌ها نام «طاهر علفی» را به عنوان مترجم بالای خود می‌بیند که پیش‌تر از او ترجمه شعرهایی از ریتسوس نیز در همان مجله منتشر شده بود. امروز بر ما روشن است که «طاهر علفی» نام مستعاری از برای «بهرام اردبیلی» بوده است.

 

اردبیلی ترجمه شعرهای کایرو را که یکی از  پرسوناهای پسوآ بوده، با نام مستعار خویش به‌چاپ سپرده است. خود در حاشیه ترجمه این شعرها نوشته است: «په‌سوآ به چهار اسم شعر نوشت؛ یکی از آن خودش و سه‌تای دیگر -شاید بهتر باشد بگوییم- اسامی «هزوارشی»، نه نام‌های «مستعار».» هزوارشی‌ خواندنِ پرسوناهای شعری پسوآ از آن دست تلقی‌هایی است که صرفاً نزد شاعرانِ شعر دیگر می‌توان سراغ‌اش را گرفت، اما عجالتاً مساله این نیست. صورتِ مسئله روشن‌تر از این حرف‌ها است: اردبیلی ترجمه شعرهای یکی از پرسوناهای پسوآ را به‌نام مستعار خویش به‌چاپ می‌رساند. این تمثیلی است تام‌وتمام از کاروبار شعریِ شاعرانِ شعر دیگر. «دوره‌»‌های شعری کوتاه و متناوبی که آن‌ها پیاپی از سر می‌‌گذراندند، هرگز آن‌قدرها شدت نداشت که منجر به خلق پرسوناهای شعری شود. مرجعیت ژنریک شعر نزدِ شاعران شعر دیگر و روایت کمال‌گرایی و نابی که از آن به دست می‌دادند، راه را بر هرگونه تخیل دیگری در قالب پرسونا می‌بست. شاعران شعر دیگر، شیوه‌های متفاوتِ شعرنویسی و شاعری را «تجربه» نمی‌کردند؛ آن‌ها صرفاً «تجربه»ی شیوه‌های متفاوت شعرنویسی و شاعری را به دست می‌آوردند. «دوره» در حکم ِ ناتمامی اثر ادبی و نقصِ ریشه‌ای آن درک نمی‌شد، همچنان که «تجربه» به گشوده‌گی و خطرپذیری راه نمی‌برد؛ «دوره»‌های مختلف به کمالاتِ شاعر می‌افزود و «تجربه‌»‌های متعدد به تسلط او بر کاروبارِ خویش می‌انجامید.

 

«دوره» حکم دوره‌های خودآموزی را داشت، همچنان «تجربه» گواهی صادرشده پس از گذراندنِ این دوره‌ها به‌حساب می‌آمد. شاید نسبتی که میان «طاهر علفی» و «بهرام اردبیلی» در ترجمه شعر برقرار می‌شود، بیش از هر نکته دیگری در این باره روشنگر باشد. کیارس با همان ادبیات تذکره‌الاولیایی مرسوم خود در حاشیه زنده‌گی شاعر نوشته است: «تا قبل از ازدواج با مهری فروتن، با نام طاهر علفی اردبیلی زنده‌گی می‌کرد. بعد به خانواده گفت من که این‌همه کثیف‌ام، چرا نام طاهر بر من گذاشته‌اید؟! پیش از آن‌که نام مهری فروتن به‌عنوان اولین همسر در شناس‌نامه‌اش بیاید، نام خود را بهرام کرد.» اگر کاروبارِ شاعران شعر دیگر حامل پرسش‌هایی ‌اساسی در گذشته شعر جدید فارسی بوده باشد، آن‌گاه می‌توان ریشه‌ای‌ترین این پرسش‌ها را از لحظه‌ای بیرون کشید که «طاهر علفی» جای «بهرام اردبیلی» می‌نشیند، و آن را به‌این‌ترتیب صورت‌بندی کرد: چه‌گونه می‌توان نام شناس‌نامه‌ای را همچون نام مستعار به‌کار انداخت و با آن همچون دیگری رفتار کرد؟ اما این فقط یک روی ماجرا است. مسئله را می‌توان در سطحی دیگر به‌این‌ترتیب بازنوشت که اردبیلی در برخورد با دیگری از خلال ترجمه به خود، به‌نام پدر، تکیه می‌کند، همچنان که ناجی نیز ترجمه‌های الهی را به‌خودی‌خود در ردیف شعر فارسی به‌حساب می‌آورد.

 

«دوره» و «تجربه» نسبتی با آزمایش، با آزمونگری دارد. الهی در گفت‌و‌گو با کیارس و محیط به‌صراحت به این نکته اشاره می‌کند، وقتی در نکته‌سنجی‌ پیرامون شعری از محیط می‌گوید: «این نوع چیزها کار آزمایشگاهی‌یه؛ کار همین‌‌طوری گفتنی‌ای نیست. پشت میز و با تمرکز و روی کاغذ باید نشون بدی همه چیز رو. یه چیزی باید دربیاد تا شاعر ببینه که با چندتا تکون ناچیز، کار نزدیک‌تر شده به مقصود به خودش، چیز سختی نیست. یه‌خورده مراقبت می‌خواد.» تلقی غیرتجربی و غیرآزمایشگاهی الهی که از آزمایشِ شعری در این قول نقل‌شده جایی برای توضیح ‌و تفصیل بیش‌تر نمی‌گذارد. آزمایش، چنان‌که الهی مراد می‌کند، همچون دوره و تجربه نزد او و شاعران شعر دیگر، گشوده‌گی به امر پیش‌بینی‌ناپذیر نیست؛ کار روی ماده‌خامی متعین و براساس برنامه‌ای مشخص است. این شیوه آزمونگری منجر به خلق ماده تازه‌ای برای شعر نمی‌شود، بل صرفاً آزمایش‌هایی را که قبلاً انجام شده‌اند، تکرار می‌کند تا به نتیجه جلاداده‌تری برسد. بدین معنا و با اتکا به‌ قول درمنکی در مقاله «ادبیات، روی‌کردی آزمایشگاهی یا کارگاهی»١

 

می‌توان گفت: کاروبارِ الهی و شاعران شعر دیگر بیش از آن‌که آزمایشگاهی باشد، کارگاهی است، و از این‌حیث، عجیب نیست که بازگشتِ فیگور مومیایی‌شده او از حواشی تاریخ‌ ادبیات به متن مباحث ادبی در زمانه‌ای رخ می‌دهد که مذهب ادبی مختارِ آن روی‌کردِ کارگاهی است و نه آزمایشگاهی. این‌گونه است که هرگز آن لحظه‌ای که نیما در نسبت با «ققنوس»، اخوان در نسبت با «زمستان»، براهنی در نسبت با «ظل‌الله» و حتا «خطاب به پروانه‌ها» و حتا باباچاهی در نسبت با «نم‌نم‌ باران‌ام» از یک‌سو و شاملو فراروی «آهنگ‌های فراموش‌شده»، فرخ‌زاد در فراروی «دیوار»، «اسیر» و «عصیان»، رؤیایی در فراروی از «بر جاده‌های تهی» خلق، و کاروبار شعری‌شان را به قبل و بعدِ آن لحظه تقسیم می‌کنند، در کارنامه شعری الهی ملاحظه نمی‌شود. طبعاً خبری از پرسوناهای متعدد شعری نخواهد بود. دوره‌های کوتاه و متناوب، تجربه‌های متنوع و آزمایش‌های متعدد شعری، همه‌وهمه، مهرِ کمال‌گرایی را چنان روی خود می‌بینند که هیچ لحظه گسستی را نمی‌توانند رقم بزنند. گذار از دوره‌ای به دوره‌ای دیگر، از تجربه‌ای به تجربه‌ای دیگر، از آزمایشی به آزمایشی دیگر، «پشت میز و با تمرکز» انجام شده است، بدون آن که کوچک‌ترین خطری را متوجه سوژه شعرهای الهی کند و گسستی معنادار را در آن‌ رقم بزند. فارغ از بدفهمیِ اردبیلی در نام‌گذاری تحشیه خود بر ترجمه شعرهای کایرو، می‌توان آن عنوان را معکوس کرد و درباره کاروبارِ شعریِ شاعرانِ شعر دیگر، و به‌‌طور خاص، الهی، و دوره‌بندیِ آن‌ به‌کار گرفت. این‌جا عجالتاً مسئله نه حلول چند قلم در الهی، که حلولِ الهی در چند قلم است.

 

١.  «ادبیات، روی‏کردی آزمایشگاهی یا کارگاهی»، خلیل درمنکی روزنامه شرق، ٥ شهریور ١٣٩٣، صفحۀ ٧



لینک منبع

در «هیاهوی زمان» قدرت، هنرمند را تحمل نمی کند

1059173_334.jpg
استاندارد


روزنامه شرق – علیرضا امیرحاجبی: تمام کتاب را که بخوانید یک سؤال را پیش‌روی خواهید آورد: «رابطه بین قدرت و هنر چگونه شکل گرفت؟» سؤالی با جواب‌های بسیار. جواب‌هایی متناقض و گاه مضحک. رمان «هیاهوی زمان»، انعکاس صدای هنرمند بزرگی است که درون قفس بزرگ‌تری گیر افتاده. روایت دیمیتری شوستاکوویچ، آهنگساز برجسته و نوآور روس. چگونگی ارتباط این هنرمند با نهادهای قدرت در شوروی بلشویکی تحت نظارت استالین بزرگ با دیگر هنرمندان متفاوت است.

 

سرزمین فیل‌ها 

 

گروهی از هنرمندان چون میرهولد ایستادند و اعدام شدند. عقب‌نشینی نکردند و بر ایده‌های زیباشناختی و اجتماعی خود پافشاری کردند. برخی نیز مانند استراوینسکی مهاجرت را روشی دیدند جهت فرار یا مقابله با سوسیال‌رئالیسم رفیق جوزف که به درون ذهن‌ها تزریق می‌شد. گروهی دیگر نیز مانند شوستاکوویچ ماندند و با حزب و قدرت حاکمه به نوعی مصالحه تصنعی رسیدند. گروهی هم ماندند و هرچه دستور داده شد پذیرفتند و تبدیل شدند به بازیگران/ طرفداران دو‌آتشه حزب کمونیست و به تبلیغ آرمان‌های خلق پرداختند.

 

البته به درستی مشخص نبوده و نیست که آرمان خلق‌ها چیست، اما سخنگویانی دارد خلق و آن حزب حاکمه است که ایده‌های خود را به عنوان آرمان‌های خلق معرفی می‌کند. پس گفتار حکومت همان گفتار خلق است. نیازی نیست به خلق رجوع شود ما این کامپکت معنایی را خودمان به دست هنرمندان اصیل خواهیم رساند. این بسته فشرده در یک قالب جای می‌گیرد و آن سوسیال‌رئالیسم است. هیچ چیز نباید مبهم باشد. نباید قابل تفسیر شود. استبداد، عاشق و ترویج‌دهنده رئالیسم است. در هیچ سیستم استبدادی از هنر آبستره، هنر ساختارشکن استقبال نمی‌شود. در آلمان نازی نیز چنین بود و پیشوا، دشمن درجه‌یک هنر آوانگارد و مرکز آن یعنی باوهاوس.

 

مهم‌ترین هنرمندان باوهاوس، پس از فرار به آمریکا این میراث ارزشمند مدرن را اشاعه دادند و عمو سام هم بیشترین استفاده را از این فرار/ مهاجرت‌ها  کرد. رمانتیسیسم بی‌رمق و مهجوری جایگزین هنر آوانگارد آلمانی شد. این رمانتیسیسم که لباس مضحک واگنری به تن داشت، در موسیقی چیزی جز تمسخر بر جای نگذاشت. دستاوردهای پاپا روس‌های سرخ بیشتر از آدلف نازنین نبود. سرکوب نهضت تازه‌پا اما قدرتمند فوتوریسم روسیِ مایاکوفسکی و نیز تئاتر بیومکانیکِ وسولد میرهولد برای ارباب قدرت لذت‌بخش بود. اما چه چیز را باید جایگزین آثار آوانگاردها می‌کردند. در اینجا به قول دوستان وطنی خودمان به یک پیچ تاریخی می‌رسیم: «جایگزینی کمیت هنر سوسیال‌رئالیستی در عوض کیفیت شدید آثار آوانگاردها.» کشف جالبی است. این هم یکی از روش‌های شناسایی سیستم استبدادی است. ستایش کمیت و تحقیر کیفیت.

 

هنر باید به‌مثابه یک کالای تولیدی قلمداد شود. کار هنرمند فرقی با کار یک کارگر معدن ذغال‌سنگ ندارد. باید سالی دو هزار فیلم ساخته شود. کیفیت به فنا می‌رود و یک چیز تکرار می‌شود: «ایجاد تنفر از بورژوازی و ستایش واقع‌گرایانه از آرمانشهر سوسیالیستی در مقدار انبوه.» تکرار انبوه بی‌کیفیت باعث نوعی فلج ذهنی می‌شود. این فلج ذهنی را همان مهندسان جان آدمی ایجاد می‌کنند که نویسنده رمان نیز بدان اشاره‌های صریح و زیبایی دارد. البته خود مهندسان نیز توسط قدرت مهندسی می‌شوند و تسلسل این مهندسی یک الگوی ساده و دست‌یافتنی و البته رئالیستی را به‌ وجود می‌آورد.

 

سرزمین فیل‌ها 

 

تناقض ماجرا در آنجا است که سیستمی مانند شوروی بلشویکی با کوله‌باری انبوه از مفاهیم آرمانی و ایده‌آلیستیک به ترویج رئالیسم واقع‌گرایی می‌پردازد. این ترویج و ستایش اهدافی را دنبال می‌کند. از جمله اینکه: الگوی هنر رئالیستی بی‌دردسر است. در سرزمین جهنمیِ رئالیسم دشمنان خلق به‌راحتی به دام می‌افتند. به زبان ساده‌تر مچ‌گیری آسان است. زیرا همه‌چیز شفاف به نظر می‌رسد و از سمتی می‌توان با حاکم‌‌کردن این الگو به سرکوب سایر دیدگاه‌های زیباشناختی اقدام کرد.

 

در موسیقی نیز همین الگو  کاربرد دارد. موسیقی بلشویکی مانند موسیقی رایش، باید با ایجاد انگیزه کاذب در جامعه آن را به تکاپو جهت تولید هر چه بیشتر تشویق کند. استفاده از هنر بومی موسیقی مردمی و نواحی در دستور کار آهنگسازان قرار می‌گیرد. موسيقی رئال، یک موسیقی ساده در گامی‌ تنال، مشخص و قابل پیش‌بینی است و نه سر‌و‌صداهای عجیب و نابهنگام آثار استراوینسکی. موسیقی باید برای خلق‌های زحمتکش که از صبح تا عصر مشغول کار هستند لحظاتی شادی‌آور و شورآفرین را تولید کند و از سمت ديگر باید به شکلی تولید شود که بتواند در کارخانه تولید معنا بازتولید و تکثیر شود.

 

موسیقی غیررئالیستی همان پدیده‌ای است که نابهنگامی را تولید می‌کند و غیرقابل کنترل است. فواصل دو نت در چنین فضایی شاید ایجاد خشم کند. شاید در قطعه‌ای دو آکورد که اجزای نامطبوعی دارند، یا به‌اصطلاح اهل فن دیزونانس هستند، باعث شود مردم به یاد بدبختی‌ها و خاکی بیافتند که خودشان بر سرخودشان ریختند. شوستاکوویچ، اهل طغیان نبود. روحیه لطیفی داشت. در آثارش نیز می‌توان این لطافت را به‌خوبی حس کرد. کوارتت‌های زهی‌اش نمایانگر این روحیه عاطفی، غمگین و لطیف هستند.

 

اما قدرت حتی این لطافت را هم نمی‌توانست تحمل کند. در بخشی از رمانِ بارنز به این عدم تحمل اشاره زیبایی می‌شود. آن‌گاه که سگ‌های یک محله در حین اجرایی خیابانی از آثار شوستاکوویچ شروع به سروصدا می‌کنند و مخاطبان را به خنده می‌اندازند و سال‌ها بعد اثری از او مورد تاخت‌وتاز روزنامه وزین پراودا قرار می‌گیرد. بارنز می‌نویسد «حالا سگ‌های بزرگ به واق‌واق افتاده‌اند.» داستان به شکلی دوباره تکرار می‌شود؛ یک‌بار مضحک و بار دیگر تراژیک. این نکته‌پردازی‌های نویسنده، رمان را تبدیل به اثری زیبا و قابل‌تحمل می‌کند. پراودا در صفحه اول خود به شوستاکوویچ تاخته است و این نشانه خوبی نیست.

 

مکان‌نگاری بارنز از خطر این حمله بسیار جالب‌توجه است. همواره صفحه نخست به نویسندگان و سیاسیون تعلق دارد. اولویت حمله این دو دسته هستند و حمله به هنرمندان در صفحه سوم روزنامه. شوستاکوویچ از این تغییر وحشت‌زده می‌شود. با خود می‌گوید ببین چه افتضاحی شده که مرا به صفحه یک آورده‌اند. فاصله بسیاری بین صفحه یک و صفحه سه وجود دارد و این‌چنین به عمق و شدت خطر پی می‌برد. سه جمله آشنا و اساسی باعث تشدید نگرانی آهنگساز می‌شود و بارنز برای هر جمله نتیجه‌ای را طراحی می‌کند.

 

سرزمین فیل‌ها 

جمله نخست: «ظاهرا آهنگساز به این موضوع بی‌اعتنا بوده که مخاطبانش در شوروی چه انتظاری دارند.» و بارنز نتیجه می‌گیرد که همین جمله برای اخراجش از اتحادیه آهنگسازان کافی است. (ایزولاسیون اجتماعی)

جمله دوم: «خطر این گرایش برای موسیقی شوروی روشن است.» و بارنز نتیجه می‌گیرد که این جمله کافی است تا حق آهنگسازی و اجرا را از او بگیرند. (ایزولاسیون ذهنی)

جمله سوم و پایانی: «این بازی هوشمندانه‌ی تزویر می‌تواند پایان ناخوشی داشته باشد.» نتیجه‌گیری بارنز چنین است: «این هم کافی بود تا جانش را بگیرند.» (حذف فیزیکی)

این الگوی سیستمی استبدادی است که از اصلاح و قالب‌ریزی دوباره هنرمند یا نویسنده ناامید شده است. پس از حمله پراودا به شوستاکوویچ که باعث وحشت بیش از حد این آهنگساز شده، وی به دوستان و آشنایان رجوع می‌کند، بلکه ماجرا با میانجی‌گری حل‌وفصل شود. اما میانجی که یک افسر بازنشسته است خود به دام سیستم می‌افتد و اعدام می‌شود و سپس بازجوی شوستاکوویچ به خیانت محکوم می‌شود. این ماجراها در قالب طنز دارای باری به‌شدت تراژیک نیز هستند.

 

بازجویانی که در پی یافتن حقیقت و شکار خائنان هستند، به دروغگویی و خیانت متهم می‌شوند. آهنگساز تصمیم می‌گیرد هر شب به طور داوطلبانه در راهرو به انتظار بایستد. این یک اقدام عقلانی است.

 

برای او بهتر است این‌چنین در انتظار بماند، تا اینکه او را نیمه‌شب از رختخواب جلوی زن و بچه‌هایش خِرکِش کنند و ببرند. این‌چنین رابطه بین هنرمند و قدرت شکل می‌گیرد. البته همان‌طور که یادآوری شد این یکی از اشکال برخورد و مواجهه هنرمندان با نهاد قدرت است و در طول تاریخ اشکال مختلفی از ارتباطات بین هنر و قدرت را دیده‌ایم و درس‌ها آموختیم. در قرن بیستم و پس از دو جنگ بود که جایگاه هنرمند در جامعه تغییری اساسی کرد و ارتباطات سنتی‌اش با نهادهای قدرت به چالش کشیده شد. هنر در عرصه اجتماعی جایگاهی نسبتا مهم به دست آورده است که ارتباط و نسبت بین هنرمند و قدرت را نیز تغییر می‌دهد.

 

رسانه‌ها نقشی واسط را در این میان ایفا می‌کنند. البته منظور از رسانه، تنها وسائل ارتباط‌جمعی یعنی رادیو تلویزیون و مطبوعات نیست، بلکه در هنر معاصر رسانه‌هایی به عرصه آمده‌اند که هرچه بیشتر و بیشتر باعث استقلال هنرمند از حوزه قدرت شده‌اند و استقلال بیشتر هنر مساوی است با افسردگی و پرخاشگری بیشتر قدرت.

 

سرزمین فیل‌ها 

پارسا شهری: جولین بارنز، چیزی بیش از بیست‌ عنوان کتاب، از رمان و مجموعه‌داستان و مقاله دارد و دو رمان پلیسی نیز با نام مستعار نوشته. تا پیش از ترجمه حسن کامشاد از رمان «درک یک پایان»، تنها چند داستان کوتاه از بارنز در ایران منتشر شده بود. بارنز با اینکه از نویسندگان مطرح معاصر ادبیات انگلیس است و باوجود دريافت جایزه بوکر سال ٢٠١١، اینجا چندان نویسنده شناخته‌شده‌ای نبود. سبک خاص و نثر پیچیده بارنز، شاید برخی از دلایل آن باشد. چندی بعد از «درک یک پایان»، از رمان دیگر او «هیاهوی زمان» چند ترجمه درآمد، دو ترجمه از سپاس ریوندی در نشر ماهی و پیمان خاکسار در نشر چشمه و یکی هم با عنوان «همهمه زمان» با ترجمه مرجان محمدی در نشر نفیر. بارنز به تسلط بسیار بر زبانِ ادوار مختلف انگلیس معروف است.

 

برخی این خصیصه را ناشی از کار‌کردن او در مؤسسه لغت‌نامه آکسفورد می‌دانند. گرچه خودش می‌گوید «خیال نمی‌کنم این در رمان‌هایم به‌چشم آید». به‌هرحال تسلط بارنز و دایره واژگانی گسترده‌اش، بر نثر و سبک او تأثیر بسیار داشته. زبان چندلایه و سبک بارنز را تا حدی به همین امر نسبت داده‌اند. اما بارنز شیفته ادبیات فرانسه نیز هست. ردپای آثار ادبی فرانسه، خاصه رمان‌های مطرح قرن نوزدهم را می‌توان در آثار بارنز دید. بیشتر آثار او بر نسبت ادبیات و تاریخ و به‌بیان دیگر بر وجه تاریخی کلمات تمرکز دارد. بارنز ادبیات را بهترین راه گفتن حقیقت می‌داند، «فرایند تولید دروغ‌های بزرگ، زیبا، و به‌سامان که از هر مجموعه واقعیتی بیشتر حقیقت می‌گوید.»

 

او می‌گوید: اگر جهان را بین هواداران بالزاک و فلوبر تقسیم کنیم، من به دسته دوم تعلق دارم، و «مادام بواری» را نخستین رمانِ به‌راستی مدرن و رمان ناتمامِ فلوبر؛ «بووار و پکوشه» را آغازگر رمان مدرنیست می‌خواند. مطرح‌ترین رمانِ بارنز؛ «طوطی فلوبر»، هنوز به فارسی برگردانده نشده. رمانی که گویا شخصیت فلوبر را مبنای خود قرار داده و طرز نوشتن او را به نقد می‌کشد. برخی منتقدان معتقدند همان‌طور که فلوبر با «مادام بواری» الگویی برای رمان مدرنیستی ارائه داد، «طوطی فلوبر» بارنز نیز پیشنهادی برای ادبیات معاصر است.



لینک منبع

خواندنی ها با برترین ها (۱۱۳)

1141662_729.jpg
استاندارد


برترین ها – محمودرضا حائری: در این شماره از خواندنی ها با داستانی از ویلیام فاکنر، دو سفرنامه از داریوش مهرجویی، رمانی از ادبیات ترکیه و… آشنا شوید.

دو خاطره: سفرنامه پاریس، عوج کلاب

  • داریوش مهرجویی
  • نشر به نگار
  • چاپ اول: ۹۵

 

 خواندنی ها با برترین ها (113)

 

این کتاب شامل دوسفرنامه به قلم  داریوش مهرجوی‌ است؛ سفرنامه اول تلفیقی بین واقعیت و خیال است و شخصیت‌ها حقیقی نیستند، اگر هم هستند اسم‌های‌شان خیالی است و ماجرای سفر (یا به قول مهرجویی تبعید خودخواسته) کارگردانی به پاریس است در سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۵ میلادی. کارگردانی ایرانی برای شرکت و اکران فیلمش در کن راهی فرانسه می‌شود، اما فیلم به‌خاطر شرایط بحرانی کشور و تصمیم عوامل کانون پرورش فکری به جشنواره نمی‌رسد.

 

پاریس ماجرای زندگی کارگردان و خانواده‌اش در پاریس و ماجرای اطرافیانشان است. این نوشته شرح زندگی بسیاری از ایرانیان در آن دورۀ زمانی خاص در خارج از ایران است که با قلم شیرین مهرجویی نوشته شده است. در انتها فیلم‌نامه‌ای به نام کافه ترمینوس نیز همراه این متن است که روند ساخت فیلمش در سفرنامه توضیح داده شده است.

بخش بعدی کتاب (عوج‌کلاب) سفرنامه داریوش مهرجویی به دوبی است. مهرجویی همراه با گروهی از فیلم‌سازان راهی دوبی می‌شوند تا برای شرکت در مراسم اسکار ویزای آمریکا بگیرند، اما در فرودگاه دوبی مهرجویی را به‌خاطر قرص اُگزازپام و قرص سرماخوردگی بازداشت می‌کنند، این سفرنامه ماجرای چند روزی است که داریوش مهرجویی در بازداشتگاه بوده و با نگاه تیزبینش بی‌عدالتی در آن‌جا را توصیف کرده است.

پیرمرد
  • ویلیام فاکنر
  • ترجمه ی تورج یاراحمدی
  • کتابسرای نیک
  • چاپ اول: ۹۵

 خواندنی ها با برترین ها (113)

 

مضمون داستان پيرمرد، جدال نفس‌گير ميان رودخانه‌اي سيلاب گرفته و مردي زنداني‌ست كه موقتا براي نجات دادن زني آبستن، پناه گرفته بر شاخسار در ختي در ميان سيلاب، آزاد مي ‌شود. سيلاب همان هاويه آغازين است كه از خلال آن خدايان آشوب نخستين را رقم مي‌زنند تا چيزها شكل و پرهيب نهايي خود را بيابند؛ و نيز صحنه‌ اي غم‌بار و تراژيك است كه به واسطه آن مرد زنداني با كل سرنوشت، نه تنها سرنوشت خودش، بلكه سرنوشت در تماميت و كمال آن درآويزد و عاقبت جدال در همان‌جا پايان گيرد كه از همان‌جا آغاز شده بود. انگار كه آشوب آغازين و اراده خدايان نيز ناتوان از آن بوده است كه چيزها را دگرگون كند. ويليام فاكنر در اين داستان از يوكناپاتافا پاي بيرون مي‌نهد و سرگذشت كساني را روايت مي‌كند كه پيشتر و بعدتر از آنان سخني به ميان نياورده و نمي‌آورد.

مارون
  • بلقیس سلیمانی
  • نشر چشمه
  • چاپ اول: ۹۵

 

 خواندنی ها با برترین ها (113)

 

بلقیس سلیمانی از نویسندگان پُرکار و پُرمخاطبِ ادبیات ایران است. او که در رشته‌ی فلسفه تحصیل کرده، نخستین رمانش را پس از سال‌ ها نقدنویسی در مطبوعات و در سنِ چهل و دوسالگی منتشر کرد، رمانِ بازی آخرِ بانو که برای او جوایزی را نیز همراه داشت. بعد از آن تا امروز نیز این نویسنده آثاری مانندِ بازی عروس و داماد، من از گورانی‌ها می‌ترسم، سگ‌سالی، به هادی خوش آمدید، سالِ خرگوش و… را چاپ کرده که با توفیق هم رو به‌ رو بوده‌اند. مارون، تازه‌ترین اثرِ این نویسنده، قصه‌ی یک شهرِ کوچک است در سال‌های پُرتاب‌وتابِ قبل و بعدِ انقلاب.

 

آدم‌ هایی از هر دست، از چپ ‌های مبارز گرفته تا انقلابی‌ های تازه ‌نفس، از کاسبان خُرده‌ پا  تا روستاییانِ کویری، از دخترانِ پُرشور تا پسران ایده‌آلیست. تنوعِ فراوانِ این آدم‌ ها با ماجراهایی گره می‌خورد که پا در تاریخ و امرِ سیاسی روزگارِ نویسنده دارد و برای همین رمان دوچندان جذاب می‌شود. مارون در ادامه‌ ی مسیرِ داستان‌نویسی بلقیس سلیمانی، از این جهان‌های تک‌افتاده می‌گوید که ناگهان سرنوشت‌شان تغییر می‌کند و جست‌و‌جوی مدامی که پیشانی‌نوشتِ برخی از این آدم‌هاست. سلیمانی ذهنی قصه‌گو دارد و زبانی پُرکلمه و پُرضرب‌آهنگ. همین مارون روایتی ا‌ست از آدم‌ ها در دلِ یک تاریخِ متناقض.

صلحی که همه ی صلح ها را بر باد داد
  • دیوید فرامکین
  • ترجمه ی حسن افشار
  • نشرماهی
  • چاپ اول: ۹۵

 

 خواندنی ها با برترین ها (113)

 

صلحی که همه‌ ی صلح‌ها را بر باد داد روایتی است از وقایعی که به فروپاشی امپراتوری عثمانی در طول حنگ جهانی اول انجامید و مایه‌ ی تغییر اساسی در خاورمیانه شد و، بنا به عقیده‌ ی نویسنده، به شروع جنگی دامن زد که همچنان ادامه دارد. این کتاب تنها به نقش اروپا در خاورمیانه می‌پردازد، بلکه تأثیر این دگرگونی در خود اروپا را نیز دربرمی‌گیرد. گاه خواننده را با خود به دل بیابان‌ های شبه‌جزیره‌ی عربستان می‌برد و با ماجراجویی‌های لارنس همگام می‌کند و گاه از اختلافات و مناقشات دولتمردان اروپایی در پایتخت‌ هایشان پرده برمی‌دارد. می‌توان تاریخی را که این کتاب بدان پرداخته سِفر پیدایش قرن بیستم و خاورمیانه‌ی امروزی دانست. این کتاب در سال ۱۹۸۹ منتشر شد و به فهرست نهایی جایزه‌ ی پولیتزر هم راه یافت.

استانبول استانبول
  • برهان سونمز  
  • ترجمه ی تهمینه زاردشت
  • نشر آگه
  • چاپ اول: ۹۵

 

 خواندنی ها با برترین ها (113)

 

برهان سونمز (۱۹۶۵) در هايماناي آنکارا به دنيا آمد و بزرگ شد. بعدها به استانبول نقل مکان کرد و مدتي به شغل وکالت مشغول بود. در سال ۱۹۹۶ در حمله‌ي پليس به شدت مجروح شد و مدتي طولاني در انگلستان تحت درمان قرار گرفت. سونمز اولين رمان خود (شمال) را در سال ۲۰۰۹ در ترکيه منتشر کرد. دومين رمان (بي‌گناهان) در سال ۲۰۱۱ و سومين رمان (استانبول استانبول) در سال ۲۰۱۵ منتشر شده‌اند.

 

رمان استانبول استانبول در ده روز روايت مي‌شود. چهار راوي رمان، رويگردان از طاعونِ ظلم، براي هم قصه مي‌گويند تا درد و شکنجه را تاب بياورند و اسرار خويش را براي هم‌ سلولي ‌ها‌ شان فاش نکنند. تنها هم‌ رازِ چهار راوي رمان خواننده‌ ي کتاب است. هرچند دکتر، دميرتاي، کامو و کوهيلان بي‌خبرند از خواننده‌اي که اسرارشان را مي‌خواند، اما با واگوي ‌هاي دروني، سلسله‌ حوادثي را بازگو مي‌کنند که زمينه‌ ي مبارزه‌شان را فراهم آورده است.

 

«مجله اینترنتی
برترین ها» از تمامی ناشران، نویسندگان، مترجمان، منتقدان و علاقه مندان به
حوزه نشر و کتاب دعوت می نماید مطالب خود را در حوزه معرفی و یا نقد و
بررسی کتاب به آدرس زیر ارسال نمایند:

Bartarinha.editorial@gmail.com


همچنین
برای ارتباط و هماهنگی های لازم می توانید با شماره ۲۳۰۵۱۴۹۲ تماس بگیرید.
منتظر پیشنهادات و انتقادات سازنده شما عزیزان می باشیم.



لینک منبع

Applying The Law of Attraction To Your Business

استاندارد

Whatever you feel about where the law of attraction has its roots, there is no need to place it in a type of religious ideology – it can simply be a way of thinking and, ultimately, living.

Basically, the law of attraction says that what you visualize in your mind and with your emotions can become a reality. By believing that you are present in your thoughts and feelings, you are said to “attract” those things you desire by thinking of them and having strong feelings about them. When you tap into the law of attraction, you visualize yourself in the place you want to be.

According to the law, you will attract emotionally and physically your most desirable needs and goals, which in turn will manifest themselves into your life. You are said to attract those things on which you focus your energy.

Let us now have a look on how you can apply this law to your business? Here are a few ideas.

What Do You Want?

Determining just what it is that you want is the first step of applying the law of attraction. After all, you can’t visualize your dreams if you don’t know what they are. So, it’s a good idea to begin by being quite specific about what you want from your business, whether it be monetary, progression or a mixture of both.

Visualize

Visualization is said to create your personal “vibration.” The law of attraction is said to respond to this vibration. Every day, try envisioning yourself as successful as you can be in your business. Try to make the visualizations specific – you receive a call from your mentor; you sign a joint venture with a powerful business owner; you find 100 new clients. Spend time each day with these thoughts in the forefront of your mind.

Imagine that you have already achieved what you want. Many successful people live by this method like top golfers who visualize the putt dropping into the 18th hole before making the strike or the famous actor who wrote his own cheque payable to himself for 10 million dollars years before it actually happened! Whatever business you are part of, this action is said to heighten your awareness to the opportunities you will begin to attract.

Believe It’s Yours

The law of attraction says you need to accept those things that come your way as a result of your attraction. Like any belief, you need to overcome doubt and believe that you will, in fact, attract what you desire. If you want to sell more of your product or service, for instance, believe it will happen. As you visualize, believe it is your reality. Accept that these business goals and achievements are yours.

Another element of believing is to cultivate a healthy sense that you deserve everything that will ultimately come to you. If you continue to think you’re not worthy,then that is exactly what you will have and even though through the law of averages, you will find some success, it will definitely affect the vibration you send out, and attract negative energy to your business.

Be Careful of Negative Thoughts

The law of attraction means you attract those things you focus on – so if you attract negative things, it is due to a negative vibration you sent out. The law of attraction applies to bad things as well as good, in other words. It is said that you should keep things positive and while that is not always that easy, I am sure that you don’t want to attract business failure or frustration as opposed to business success and prosperity.



منبع by Stephen Zaba

Did Someone Just Hack My Thermometer?

استاندارد

I do not like to complain (except on certain occasions when nobody is listening) but I am not too happy with the weather these days. I have never felt so cold before.

Is it true that the older you get, the less cold temperature you can stand?

If it is not true, it sure is true with me. The older I get, the colder I get and there is absolutely nothing I can do about it. After all, how many sweaters can you wear at one time?

The other day as I looked at my thermometer I saw it had dipped below my meteorological expectation. I tried breathing on the thermometer to see if I could get the temperature to rise a little bit. And, because I have such hot breath, I was able to raise the temperature quite a bit, but as soon as I stop breathing, it plunged back to its depth.

It seems that when I look at the thermometer and the temperature is low I feel cold. On the other hand, when the temperature is high, I feel warm. I almost said hot, but the Gracious Mistress of the Parsonage corrected me on that once. I may feel hot, but, according to her, I sure do not look hot and the mirror in my bathroom collaborates with her opinion.

So, I am wondering if the temperature has anything to do with my thermometer. If someone, perchance, could manipulate my thermometer they could manipulate whether I am hot or cold.

Then a thought hit me square in the face.

All during last year, I heard how the Russians allegedly hacked into emails. I never really paid that much attention to the stories, but now, I am thinking a little bit different about that.

Anybody who wants to can hack into my emails because I have such a boring life that they probably would shoot themselves. However, what if they were able to hack into my thermometer? That is the $64,000 question!

I confess that I am not very savvy when it comes to technology. I can barely manage my emails; so, when it comes to technology I am as vulnerable as anybody else.

I am certainly not afraid of somebody hacking into my banking account because they would find it completely empty. Thinking about that, maybe somebody is hacking into my banking account and taking out all my money. If somebody is, I do not imagine it is I. Maybe I should have a talk with my banker just to see if anything fishy is going on.

A couple of weeks ago when my wife wanted to use her bank credit card it was declined. She contacted her bank and found out someone did hack into her account and bought something for $2500 out on the West Coast.

What bothered me was, I did not know she had that much money in her account. Maybe I ought to look into what it takes to hack into somebody’s banking account!

Anyway, the bank took care of it and she was not on the hook for that money.

This only proves if anybody wants to hack into somebody’s bank account, they would pick her over me for certain.

However, what if these Russians, or whoever they are, are able to hack into my thermometer? What if they are able to hack in and manipulate my thermometer to make it look colder than it really is?

If this is true, where do I go to report it?

What sorry soul would do something like this?

This has been worrying me for over a week now and I am as chilly today as I was when I first started worrying about this. Why can’t they hack into my thermometer and raise the temperature so that I feel warmer?

Out of deep frustration, I presented my theory to my wife, hoping she would have a little bit of sympathy for me.

“Are you,” she said sarcastically, “really that crazy? Why in the world would you ever think that somebody could hack into your thermometer?” Then she threw one of her sarcastic smiles at me and went back to the kitchen.

I was still in my chair thinking about all that. What if I am crazy? Is that so bad? From my point of view, crazy people are the only people that do not know they are crazy. Maybe I really am crazy. But if I am crazy, to paraphrase one old philosopher, I am in good company. Those crazy people really make a difference in this world.

Think of Thomas Edison when he told someone he was going to invent the electric light bulb. I wonder how many people thought he was crazy?

Can you imagine what his wife must have said? “Oh, Tommy, what in the world does anybody want with an electric light bulb? That’s the craziest thing I’ve ever heard.”

If Thomas Edison was crazy, I sure am happy to join his ranks. And there are other crazy people all through history.

My problem, like many people, I judge things by their appearance, and, as we all know, appearances can be deceiving.

I think a good word from Jesus helps me out here. “Judge not according to the appearance, but judge righteous judgment” (John 7:24).

Appearances can be deceiving because sometimes what I am looking at is not exactly what I am seeing.



منبع by James Snyder

Rating of Wooden Model Ship Kit Manufacturers

استاندارد

There are about 20 wooden model ship kit manufacturers throughout the world. It can be challenging to determine who’s kit will suit the model ship builder the best because of all the variables involved. The idea is to match up the kit manufacturer with the needs and wants of the builder so at the end of the day, the ship model builder has an enjoyable and fulfilling experience.

Cast Your Anchor has been in the model ship supply business for 7 years and been ship modelers for over 30 years. Over this time we have formed opinions on model ship kit manufacturers either through direct experience or from listening to our customers relate their experiences. We have summarized our findings below for 10 of the ship model manufacturers.

We provide the history and background of the manufacturer, location of their factory, the North American distributorship channel, their tendency when it comes to the kit skill level requirements and of course their rating.

The distributorship channel is most important when considering after sales service. Direct contact between the retailer and the manufacturer is usually best but not in all cases. The tendency for manufacturers to build kits aimed at a certain builder skill level is very important when it comes to the instructions that are provided in the kit. Entry level kit instructions generally assume that the model builder will require guidance with ship model building techniques in addition to specific instructions related to the vessel construction.

Definitions:

Rating 1 -10: 1-3 Poor, 3-7 Good, 8-10 Excellent. All categories are considered equally rated because there are alternative options the builder can exercise should there be an issue in any one of the categories.

Skill Level Tendency – Some manufacturers tend to lean towards a specific builder’s skill level in their kits. Other manufacturers have a good variety of kits to suit all levels of skills. Skill Level Tendency: E – Entry Level, I – Intermediate Level, A – Ambitious Level.

Availability – Ranges from always in stock to fulfillment within a few weeks or months. Availability can be adversely affected by the distribution network of the manufacturer. If the manufacturer allows for direct buying the availability tends to be quite high.

Types of Vessels Available – The two areas looked at were era of the vessel and the vessel type. Some manufacturers have a limited range while others have offerings in almost all categories. One manufacturer has vessel types that are unique to what other manufacturers have to offer.

Historical Accuracy – The accuracy of a model ranges from barely recognizable to reasonably accurate. Detailed information of many vessels is not available which leaves for a fair bit of interpretation. When it comes to paint colours some manufacturers don’t even try to recognize the true colours of the vessel.

Detailing – Some kits are highly detailed while others have minimum deck fittings. The accuracy of the detailing in terms of the era of the ship as well as the materials used at the time that the ship sailed is also considered.

Instructions – Good accurate instructions that if need be have been properly translated from the host language as well as detailed instructions on the techniques of model ship making range not just from one manufacturer to another but between the skill levels of the kits. Novice kits tend to be more explicit with regards to modeling techniques than advanced kits.

Design – This refers to part fit. Precut bulkheads and all parts that are laser cut should fit reasonably accurately without too much modification. Also there are some kits with inherent design flaws that result in misshaped lines of the vessel.

Parts and Fittings – The fittings should be accurate, to scale and made of high quality materials depending on what the parts is.

Completeness of the Kit – The builder should not have to purchase anything outside of the kit unless there is a desire to augment the fittings or parts in order to improve on the historical accuracy. There should be enough wood and rigging material so that extra material does not need to be purchased.

Price – The manufacturer should produce a range of products at different price points.

Overall Value for Money – This refers to the combination of quality, price and product that the manufacturer has assembled in order to the give the builder a positive overall experience regardless of his skill level.

After Sales Service – This refers to being able to obtain extra parts or responses to customer questions concerning the build. Manufacturer’s who have set up distribution channels tend to give fairly poor after sales service.

Manufacturer’s Rating

Amati: Overall Score 7.27 out of 10. Skill Level Tendency “I”. Strength is availability of kits and after sales service. Weakness is instructions.

Established in Italy in 1879, Amati moved quickly from printed fretwork models to the model ship line. For over 120 years, Amati, thanks to the collaboration with designers and craftsmen, offers to the modelers the best products and the modern technology. Nowadays customers can rely on a large and varied choice of models from the most beautiful and famous America’s Cup, to historical sailing ships, and world-wide known motor boats and submarines. Thanks to the high quality of items, detailed construction plans, the product’s originality and the constant introduction of new designs, Amati is a world leader in the wooden ship model hobby. Retailer is serviced direct or through distributors in Canada and the US.

Artesania Latina: Overall Score 7.27 out of 10. Skill Level Tendency “I”. Strength is price and overall value for money. Weakness is after sales service and parts and fittings.

Artesania Latina began its journey in 1970 in Barcelona Spain. In 1979, 80% of revenues came from outside Spain and their products were known and recognized in 40 countries on five continents. A key aspect in the evolution of the company has always been innovation. In 1994, Artesania Latina released a second family of products, basically but not exclusively for women and in 2001, they opened an office in Hong Kong focused on strategic positioning in emerging markets. In the 34 years of activity, Artesania Latina has continued to evolve in line with the needs of the market every day, year after year, with a passion for the hobby attracting thousands of friends around the world. Retailer is serviced through a distributor in the US.

Billings Boats: Overall Score 6.73 out of 10. Skill Level Tendency “I”. Strength is availability of kits, types of vessels available and completeness of kit. Weakness is after sales service, price and instructions.

In the early 50s Ed Billing, a former RAF pilot during WWII, was working as an Architect in the town of Esbjerg in Denmark. His wife was running a Hobby shop called Vestjydsk Hobby and Mr. Billing was proudly displaying his build up model of a Danish Fishing Boat. At that time there were no actual model boat kits around, from which you could make a boat. One day a Danish magazine saw this beautiful model in the window of the Hobby Shop and were very interested in buying 50 “build ups” of this Fishing Boat for a competition the upcoming summer. Mr. Billing was very keen on the idea, but it was a huge undertaking making 50 models, so he came up with the idea to make the model as a kit, exactly the same way you would build a real ship. This was when the concept “plank-on-frame” was invented by Mr. Billing, which is now used by all model boat manufacturers around the world. Up until 1958 the kits were produced under the name “VHT” Vestjydsk Hobby Teknik, but this changed as Mr. Billings products became known outside Denmark. During the 60s, 70s and 80s the kits were improved, and gradually made easier for consumers to build. The frames were precut or die cut, and in the 60s ABS-hulls were introduced for the people that wanted to go out sail with RC. In 1989/90 the first laser cut machine was brought in, and everything became easier to produce, but also to make for the model builder. August 2008 was the 50th Anniversary of the Billing Boats brand name. Retailer is serviced through distributors in Canada and the US.

Bluejacket: Overall Score 6.73 out of 10. Skill Level Tendency “E”. Strength is instructions and after sales service. Weakness is types of vessels available and detailing.

BlueJacket Shipcrafters, Inc., located in the United States, has been in continuous operation since 1905. In 1905, Horace E. Boucher, a French-born naval architect with the U.S. Navy Department and head of the Navy’s model shop in Washington, founded the model company that bore his name. Boucher’s models were prized by museums all over the country-more than 40 are in the Smithsonian alone. His innovative idea of mass producing cast fittings and selling kits to the general public started a new industry in the United States and helped turn what had been the art of a few craftsmen into a hobby enjoyed by thousands. The company name was changed to BlueJacket Shipcrafters after Boucher’s death. Bluejacket strives to manufacture the finest and most historically accurate wooden model ships in the world. Retailer is serviced direct or through distributors in the US.

Constructo: Score 7.64 out of 10. Skill Level Tendency “I”. Strength is price and overall value for money. Weakness is after sales service and design.

Founded in 1942, Constructo wooden model ships was a pioneer in its field. Constructo, a well-established Spanish toy and games manufacturer, added wooden ship kits to its line only a few short years ago. The kits are of high quality, with accurately cut laser parts. Constructo produces high quality kits for children.

Corel: Overall score 6.36 out of 10. Skill Level Tendency “A”. Strength is historical accuracy, parts and fittings and completeness of kits. Weakness is instructions and after sales service.

Corel, located in Milan Italy has been making model kits for period and modern ships since 1971, and enthusiasts will know about their high quality. The company pride themselves in the manufacture of some of the highest quality model boat kits available to the modeler with the best plans in the business. Corel are also able to supply very high quality fittings and materials to model boat

builders. Retailer is serviced through a distributor in the US.

Dumas: Overall score 7.36 out of 10. Skill Level Tendency “E”. Strength is types of vessels available and after sales service. Weakness is price and overall value for money.

Al Dumas started marine model boat kits in Milwaukee, WI in 1946. These kits were made of balsa wood with parts printed on the wood for modelers to cut out. About 1980, Dumas moved to its present location at 909 E 17th St. Most of the boats are not only beautiful on display, but they can also be run with electric or gas power and radio control. Dumas line of model boats is most encompassing. Dumas has an exclusive license to manufacture Chris-Craft mahogany runabouts and pleasure craft. Retailer is serviced direct or through distributors in the US.

Mamoli: Overall score 6.36 out of 10. Skill Level Tendency “A”. Strength is in detailing, parts and fittings and completeness of kits. Weakness is availability, price and after sales service.

Besides its normal commercial activity, the firm has established a “Naval Modeling Department” for the production of period ship kits. The models presented, which from the structural point of view are of an extremely advanced conception, are the logical continuation of a line begun more than 20 years ago by the designer Luigi Volonté, whose long experience allowed him to personally set up and follow a production, which was regard as one of the best, both for the facility of construction and the clearness of the plans, which are full of perspective drawings and fully described in four languages. Retailer is serviced through one distributor in the US.

Mantua: Overall score 6.09 out of 10. Skill Level Tendency “A”. Strength is in detailing, parts and fittings and completeness of kits. Weakness is availability, instructions, price and after sales service.

Mantua Model, located in the ancient town Mantova, Italy, has built its reputation on the ultimate in large, elaborately detailed ship model kits. Mantua Model Group (includes Sergal and Panart) have been producing period model boat kits since after the war and were the first company to innovate and use the cutting ability of laser beams to produce very accurate and high quality products. Designed for the experienced modeler, most use a combination of photo-etched brass and cast or machined bronze fittings. Several feature solid bronze ornamentation cast one piece at a time by the lost wax method. Retailer is serviced through one distributor in the US.

Midwest Models: Overall score 7.36 out of 10. Skill Level Tendency “E”. Strength is instructions, completeness of kits and after sales service. Weakness is price, types of vessels available and detailing.

In 1952, friends combined their passions for model airplanes to develop a thriving business dedicated to providing high quality products to enthusiasts around the world. More than 50 years later, Midwest’s product line and distribution have grown and changed, but its passion for quality has remained steadfast. Today, Midwest Products is a leading supplier worldwide of quality raw materials, accessories and kits to distributors and retailers. People use our products for leisure, educational and professional pursuits, from model airplanes and boats to architectural and educational projects. Retailer is serviced direct or through distributors in Canada and the US.

Model Shipways: Overall score 7.36 out of 10. Skill Level Tendency “I”. Strength is instructions and after sales service. Weakness is historical accuracy and price.

Model Shipways (A Division of Model Expo), in continuous operation since 1946, is the oldest ship model factory in America. As a leading manufacturer and provider of historically accurate and authentic model kits and precision tools, Model Expo serves more than 40,000 customers and hobby stores throughout the world. Model Expo was founded in 1976 and partners with over 40 companies worldwide to include Italy, Spain, Europe, and China. Retailer is serviced through a distributors in the US.

Occre: Overall score 5.64 out of 10. Skill Level Tendency “A”. Strength is historical accuracy and completeness of kit. Weakness is availability of kits, instructions and after sales service.

Above all else, OcCre (Ocio Creativo) is a brand whose potential for development is based on its highly integrated team of people, capable of creating products of excellent design and creativity. OcCre is a fairly new company with a manufacturing facility in Spain. Retailer is serviced through a distributor in the US.

Cast Your Anchor continually looks for the best fit between the ship model builder and the ship model kit manufacturer. Should you wish to comment on this article or would like more information, please contact Cast Your Anchor at castyouranchor@bellnet.ca.



منبع by Wray Hodgson