Barcode Label Programs


Barcode label programs or software are a set of Windows programs used to generate barcode labels. They generally work with specialized barcode label printers only. The primary purpose of a barcode label program is to design a symbol for identification purposes.

Users need not apply any barcode font or learn any command language to run barcode label programs. Accuracy, compatibility, cost-effectiveness, durability, ease of handling, interactive data feeding, user friendliness, and high-quality output effects are the advantages of good barcode label programs. Industry-specific barcode label programs and software packages are available. Barcode label printers depend upon barcode label program applications. Some barcode label programs work with any printing technology.

Most advanced barcode label programs work easily with any operating system including Windows 98, ME, NT, 2000, and XP. High-quality barcode label programs provide quick on-screen label design, perform numeric and alphabetic serialization, and minimize errors.

Barcode label programs may be stand-alone or integrated Windows programs. Stand-alone barcode label programs are designed in such a way as to work with standard office printers such as dot-matrix and laser printers. Sometimes, these are also used with direct thermal and thermal-transfer printing technologies. Stand-alone programs enable a user to create batches of barcode label templates, which in turn can be stored as computer files. These label templates are inclusive of one or more fields representing barcodes or graphics. In certain circumstances, barcode label programs are integrated with existing software applications. In contrast to stand-alone barcode label programs, integrated barcode label programs are more accurate and flexible.

منبع by Richard Romando

Eyebrow Threading In Philadelphia – An Informative Look


Eyebrow threading is a depilation technique which originated in India, Persia or Eastern Asia depending upon your source. It is also widely practiced in the Middle East. Salons in Western nations offered the service to Middle Eastern and Indian clients for decades before European and American women became interested and the popularity of eyebrow threading skyrocketed. The hair removal technique is not just for the eyebrows: threading can be used to remove other facial and body hair as well.

New York City, Manhattan, is a very good example of the proliferation of eyebrow threading within American Culture. Multiple threading salons exist on the relatively small island.

The technique is sometimes listed on salon menus as khite or fatlah, which are both Arabic words for threading. Eyebrow threading involves twisting a piece of thread, usually cotton, into a double strand. This double stranded thread is used to pick up a line of hair and then remove it, creating a very clean, precise hairline. Eyebrow threading is the technique preferred by Indian movie stars, who are often distinguished by their crisp brow lines.

Eyebrow threading can be used to eliminate a unibrow, raise the arch of the eyebrow, or add shape and definition to the brow. Because it removes hair by the follicle, it is a reasonably long lasting hair removal technique as well. Repeat visits after three to four weeks are standard. The technique is also not terribly expensive because it is easy to do quickly and does not require costly chemical ingredients. For women who would like to pursue a more natural beauty regimen, eyebrow threading is a good choice, since it does not use harmful products.

Eyebrow threading is a preferred hair removal technique for a number of reasons. Unlike tweezing or plucking, eyebrow threading removes one clean line of hair all at once, making it much quicker and easier to shape the brows. Eyebrow threading also will not harm the skin like wax and some depilatory creams can. If done correctly, the skin should not be red or irritated for more than a few minutes after the eyebrow threading session. Some aestheticians also find it easier to shape eyebrows using this technique than other methods available.

It is important to find an aesthetician who is experienced at eyebrow threading. Inexperience can result in uneven brows, hair breakage, ingrown hairs, or unnecessary pain. Most urban areas have a wide variety of spas offering eyebrow threading, and many online resources offer reviews of the service, including photographs of clients. If you are unsure about a spa, look for one which is frequented by Middle Eastern and Indian clients with perfect eyebrows.

منبع by Seema Patel

Lucrative Domain Names – Latest 6 Reliable Steps to Amplify Your Domain Names


Your domain name is the center of your online identity. It is through this name that online users will know your ebusiness and the products your offer.

۱٫ Know your target market. Learn their language, their preferences, and what generally appeals to them. When you know the things that your target market is looking for, you will become more effective in coming up with a website name that is not only targeted to their needs but also appealing to their senses.

۲٫ Short vs. long domain names. Generally, it is better to go with short website names as they promote easy recall, however, you have to make sure that they sound logical. For instance, you don’t want go with ABCI when you mean Asia Brewery Company Incorporated, right?

۳٫ Keep it simple. Forget your love for big words as these are usually hard to spell and difficult to memorize. Stick with words that are usually used by your target market when they search for information online.

۴٫ Make it search engine-friendly. Download keyword suggestion tool software that can help you identify the keywords that are highly targeted on your chosen niche. Search engines index websites based on relevant keywords used on their domain names. Use at least 1-2 major keywords to make your website highly searchable online.

۵٫ Avoid using trademarked names. Before registering your website name, make sure that it doesn’t contain words that are lawfully-owned by other people to avoid dispute or worst, law suits.

۶٫ It must be relevant to your products or services. Your website name must be descriptive to give people an instant idea what you offer or what your business is all about.

منبع by Sean Mize

Germany Travel Tip – Fuessen-Weissensee


In Weißensee, which is only 5 km away from Füssen and located in the most beautiful area of the Allgäu, Bavaria, tourism and agriculture are the main sources of income for the locals. Guests are always welcome to join the many of their throughout the year organized events like guided hiking tours, folklore evenings, sightseeing and kids programs.

Lake Weißensee covers an area of 1,35 square kilometers, with a length of 2,4 kilometers, a width of nearly 600 meters and a depth of up to 25 meters. On the west lake front you will see the Ecological Swimming Pool with a wide sunbathing area, a Children’s Playground, a Basketball Field, Ping-Pong, 3 Tennis Courts nearby and a Terrace Café/Restaurant. You can learn how to surf or rent a boot on your own. Follow the shady trail around the lake which will take up to 2 hours, or explore the surrounding mountains hiking or with a mountain bike.

You should not miss the opportunity to visit the castle ruins of Hohenfreyberg and Eisenberg, which you can reach within a 1 hour ascending hike from Weißensee. Hohenfreyberg is one of the biggest and most beautiful Castels in Bavaria and one of the newest in the history of the glorious knighthood era. Together with Eisenberg this is an outstanding castle ensemble in the whole of Europe. They were burned down by their own inhabitants in order to avoid the invading Swedes using them for their own purposes. Before you walk back take a rest at the Schloßbergalm, a mountain pasture and enjoy the local food and a magnificent view from their terrace.

Near Füssen-Weißensee, in the likely most beautiful part of the Allgäu, lies the Forggensee, an artificial lake with a length of 12 km and a width up to 3 km. Here you can rent an electric-, rowing- and pedal boat. The Städtische Forggenseeschifffahrt offers regular boat tours on board the MS Allgaeu and MS Füssen. The roundtrip starts in Füssen and stops include the Festival Theater Neuschwanstein, Waltenhofen, Brunnen, Osterreinen, Dietringen, Roßhaupten and the Dam. You can adjourn your tour at every stop if you wish to. Moving further away from the south lake front you will enjoy the marvelous mountain views of the Ammergau, Lechtal and Tannheim Alps.

This is an example of what you can do in Füssen while traveling in Germany. If you want learn more about Füssen we compiled a more comprehensive Füssen travel guide in collaboration with local residents that provides unique travel insider tips which you can use during you Germany vacation.

منبع by Monika Petra

Dummies DVD For Guitar


Dummies DVD For Guitar is perfect for anyone who wants to learn the popular and entertaining art of playing guitar. All you need is a guitar and this DVD (and something to watch it on, of course), and you’ll be strumming along to catchy tunes in no time flat.

The better you get at playing guitar, the more fun it is, and the more fun it is, the more you’ll practice, and the more you practice, the better you’ll get. The instrument can be somewhat intimidating at first glance. What are all those strings and frets for? Dummies DVD For Guitar explains the basics to you in an easy to understand language, taking away the uncertainty and frustration that accompanies learning to play music for the first time.

Left to your own devices, you may never learn how to play the guitar, and awkward lessons from a music shop instructor get expensive fast – you may find it’s cost you two private lessons and forty dollars to learn Mary Had A Little Lamb (and not the Stevie Ray Vaughn version).

Learn and Master Guitar is the complete package, and it’s yours to keep forever. You can rewind, pause and reflect, and practice in the comfort of your own home until your heart’s content. Soon enough you’ll be impressing your friends and family with your newly acquired musical skills, and maybe you’ll even decide to write a few songs of your own.

Learning to play guitar with DVDs also brings about certain benefits. One of the main advantages is that you no longer have to spend time traveling to your guitar teacher from your house. This means that you can save on your travel expense on top of your traveling time. You are also able to progress on playing the guitar at the pace that you are most comfortable with at the comfort of your own home too.

At one time, those famous rock and roll, country, and jazz musicians you watch on television couldn’t play guitar either. The most important step on your path to musical satisfaction is the first step, and Dummies DVD For Guitar will hold your hand and make sure you don’t fall flat on your face.

Unlike the piano, the guitar is one of those neat instruments that you can learn quickly. Dummies DVD For Guitar will show you the basics, which are blessedly easy to memorize, and you’ll be on your way.

منبع by Jennifer Mustang

Eight Reasons Why You Can Call Yourself a Nurse Detective


Like a good mystery? Love to see a detective put together clues to solve a crime? You may not realize it, but being a nurse is like being a detective. I compared what you need to be a detective with what you need to be a nurse and found these eight ways the two careers are similar:

۱٫ Both must be knowledgeable

Detectives know their territory. They figure out how to get around, what type of soil is found where and when it rained. They can look at a person’s shoes or car tires and know where he has been.

Nurses’ territory is their patient. They must find out: Why is he here? What signs and symptoms do I need to watch for to prevent complications from his illness? What goals must he and I meet for him to get better?

۲٫ Both need to cultivate an eye for detail

Detectives observe their surroundings carefully, even when they think there is nothing special to observe, because they never know what might end up being important to solve their case. Nurses observe even the littlest thing about a patient because they know every bit of information may make a difference in that patient’s care or recovery.

۳٫ Both must learn to read people’s faces.

Detectives and Nurses watch body language and notice whether it seems natural and agrees with their words. Criminals might be lying to avoid incrimination. Patients might be hiding the truth because of embarrassment, lack of understanding or cultural beliefs. A patient may say he’s not in pain, but have facial grimacing.

۴٫ Both get good at searching for information.

Detectives and nurses must know what they don’t know and know where to find it. Detectives go to the public record. Nurses go to the patient’s chart.

۵٫ Both skillfully ask questions.

Detectives and Nurses get to the heart of a matter without putting somebody on their guard or making them unnecessarily uncomfortable.

۶٫ Both document well

Detectives keep careful notes of what they find. Nurses know if they didn’t document what they did, as far as the world is concerned, they did not do it.

۷٫ Both become techno-savvy

Detectives and Nurses know how to use a computer and find information via the internet.

۸٫ Both value their team

Detectives and Nurses have trustworthy teams to back them up and help get the job done. Colleagues are important to solve the crime and give high quality care to patients. Neither profession can do it alone!

Both Nurses and Detectives must possess good observational and critical thinking skills to gather evidence, sort through facts and examine details to come to conclusions. Detectives solve crimes to get criminals off the streets. Nurses solve problems to prevent illness and to assist people recover from illness. So if you are a LPN or RN, feel free to start calling yourself a Nurse Detective.

منبع by Nancy Banfield Johnson

Preparing for University 101


Basic university prep actually begins in early childhood. Most college educated parents want their children to enjoy the same level of prosperity, high income opportunities and prestige that they have, so they start young. Nursery school programs such as Montessori are chosen so the child’s cognitive processes will be awakened and invigorated.

Aside from intellectual studies, there are many ways to prepare aspiring students for university and in fact life. Some may be surprised to know that music and math are related, as they both involve metering. Noting and following the beat, rhythmical applications and enhanced concentration all benefit young students. At this point fresh brains are able to sort information and even new brain control centers may be formed to accommodate this new knowledge. Language is another key learning enabler. Most university students will speak at least one foreign language, others may speak more. For each language learned in childhood, the brain creates a new language control centre.

Foreign language can be likened to a bridge, spanning communications with countless new people and opens doors to other cultures. Everyone knows that the world has become very small. Foreign students routinely begin learning English in first grade, if not earlier. Internet communication is commonplace and more than one language exponentially provides the options of increased communication, business, sales, income and travel opportunities, not necessarily in that order.

Another important aspect of university preparation involves developing socialization skills. Some say the best way of doing so is by killing two birds with one stone and enrolling young students in athletic programs. The physical activity, communication, discipline, team work and conflict resolution skills learned through team sports, training and competition help prepare the students for real world challenges on every level. There is a marked difference between students who have trained athletically and those who have not. They are often less self-centered, have better time organization skills, and know what it means to respect authority for the greater good of the team. With childhood obesity on the rise, the actual sport activity is also good for weight control. Additionally, sports teach the positive results in learning lifelong habits of regular physical exercise. This activity relieves stress, creates a serotonin peacefulness and develops self esteem. Last but not least, sports programs promote muscle development and coordination skills which also ease students in socialization issues.

Preparing for university begins in earnest at the high school level. What’s learned in 5th, 6th, 7th and 8th grades is later reintroduced on a deeper level in 9th, 10th, 11th and 12th grades. As the saying goes, you can run but you cannot hide. The best strategy in preparing students for University is to take the bull by the horns and start young. Let the student realize that the future is important, and that what is learned now will reflect on his / her life’s path for the future. When in doubt, if the student is unreasonably struggling with a subject (like Chemistry, Physics, etc.) the parents should be prepared to help bridge the gap with a competent tutor. Warm words of encouragement go a long way, as well as rewards for goals met. Within a period of time, the student will realize that the road to higher education is well worth the effort and sacrifices made along the way.

منبع by Rubel Zaman

مفتون امینی: شاملو پس از حافظ بهترین است


روزنامه آرمان امروز – سمیه مهرگان، حامد داراب: یداله امینی متخلص به مفتون در آستانه‌ نود سالگی‌اش هنوز با شعر زندگی می‌کند و از شعر می‌گوید. شش دهه زیستن در شعر، از غزل و چهارپاره و قصیده و رباعی گرفته تا شعر نیمایی و سپید و شعرهای ترکی، حاصلش بیش از هفده مجموعه‌شعر است که اولی‌اش برمی‌گردد به سال ۱۳۳۶؛ «دریاچه»، مجموعه‌شعری که از ظهور شاعری قدرتمند در قالب کلاسیک خبر می‎داد، اما پس از ملاقات با نیما بود که مسیر شعری او سمت‌وسوی دیگری گرفت و مجموعه‌شعر «کولاک» حاصل همان ملاقات است؛ شعرهایی در قالب نو که چهره دیگری از مفتون امینی به عنوان شاعری نیمایی نشان داد که توانست با انتشار مجموعه‌شعر «انارستان» در سال ۱۳۴۶ موقعیت خود را به عنوان شاعری نوگرا تثبیت کند.


شاملو پس ازحافظ بهترین شاعر ادبیات فارسی است 


مفتون امینی متولد ۲۱ خرداد ۱۳۰۵ در شهرستان شاهین‎دژ آذربایجان است؛ همین تبار آذربایجانی او، موجب شده تا به موازات شعر فارسی، شعرهای ترکی نیز بسراید که حاصلش در پیش و پس از انقلاب مجموعه‌شعرهایی چون «عاشیقلی کروان» و «شب هزار دو» است. آنچه می‌خوانید گفت‌وگوی سمیه مهرگان و حامد داراب با مفتون امینی درباره شش دهه حضور او در شعر معاصر است.

چه شد که به سمت شعر کشیده شدید و درنهایت به چاپ نخستین کتابتان در سال ۱۳۳۶ رسیدید؟

سال ۱۳۲۸ در دادگستری تبریز استخدام شدم و به‌تدریج ترفیع گرفتم تا سال ۱۳۳۵ که رئیس یکی از شعبه‌های دادگاه بخش شدم. پدرم در روستایی اطراف شاهین‌دژ باغ‌دار و آسیاب‌دار بود. ملاک بزرگی به‌شمار نمی‌رفت. درواقع پیشکار یک خان بزرگ‌تر از خود بود. خانی با ثروت و زمین و ضیاع بسیار که حداقل ۱۳۰ پارچه آبادی را در اختیار داشت. پدرم در حکم یکی از هشت یا نُه وزیر و کارپرداز این خان خدمت می‌کرد. از طرفی او بسیار علاقه داشت که پسرش یعنی من، روزی نویسنده و کاتب مشهوری بشوم. فراوان به این موضوع اشاره می‌کرد. اتفاقا جالب است بگویم که اکنون در زادگاهم یک بولوار به اسم من نام‌گذاری شده و در مقابل از فرزندان آن خان یعنی خاندان افشار شهرتی باقی نمانده است. البته من اهمیتی نمی‌دهم، اما پدرم مثل همه‌ والدین آرزویی داشت و با آن آرزو زندگی می‌کرد. بر اساس همین امید و اشتیاق پدروار، من سُر خوردم به ‌سوی ادبیات. استعداد و ذوقش را هم در خودم یافتم. هرچند به جبر و هندسه نیز گرایش داشتم و نمراتم خوب بود. منتها اجازه‌ مهاجرت به شهر جهت دبستان‌رفتن را به من ندادند.


بنابراین در مکتب شخصی به‌نام میرزا عبدالعلی‌بیگ انصاری شرکت کردم. درس‌های‌مان با بوستان و گلستان آغاز شد. من سوادم از دیگران بالاتر بود و هرچه می‌گفتند می‌دانستم. عاقبت مرا سر مقطع سوم نشاندند. در کلاس سوم جمع و تفریق یاد می‌دادند و چون پایه حسابم ضعیف بود سردرنمی‌آوردم. لاجرم کشش بیشتری به ادبیات پیدا کردم. مجلات قبل از شهریور ۱۳۲۰ را هم می‌خواندم. نظیر «مهرگان» و «راهنمای زندگی» (متعلق به حسین‌قلی مستعان و همسرش ماه‌طلعت پسیان). هر دو سیاه و سفید بودند و مطالب خوبی ترجمه می‌کردند. «نامه شهربانی» و «ایران امروز» متعلق به آقای حجازی نیز منتشر می‌شد. من دو شعر در سال‌های ۱۳۱۹و ۱۳۲۰ با مضمون اخلاقی برای «راهنمای زندگی» فرستادم که هر دو هم چاپ شدند. شهریور ۱۳۲۰ که رسید اصلا دنیا عوض شد.


چیزهایی آمد که ابدا تا آن روز فکرش را نمی‌کردیم. زبان‌های خارجی اشاعه یافت. قبلا فقط تا حدودی فرانسه رواج داشت. ولی یک‌باره انگلیسی رونق پیدا کرد. من هم برای دیپلم هر دو این زبان‌ها را آموخته بودم. بعد با شطرنج آشنا شدیم. پیشتر آن را ملعبه‌ای متعلق به روس‌ها می‌دانستند! ولی وقتی توانستیم بازی کنیم پیشرفت خوبی کردم و مقام‌هایی آوردم و حتی کتاب آموزشی‌اش را نوشتم که بخشی از آن در نشریه «سوگند» آن زمان به چاپ رسید. آلمانی و روسی هم در همان سال‌ها فراگرفتم. استعداد زبان داشتم. حتی سراغ اسپرانتو هم رفتم. آنقدر برایم خوشایند بود که تصمیم گرفتم ادامه خدمتم را خارج از کشور دنبال کنم. تحقیقاتی کردم و متوجه شدم که باید در رشته حقوق سیاسی تحصیل نمایم.

چه شد که از ادبیات به سمت حقوق سیاسی کشیده شدید؟

من متولد ۱۳۰۵ هستم. شناسنامه‌ام را هم بزرگ‌تر گرفتند که از خدمت نظام معاف شوم. کمی که رشد کردم وارد تبریز شدم. کلاس شش ادبی را در سال تحصیلی ۲۵-۱۳۲۴ گذراندم. دبیرهای برجسته‌ای داشتیم. از جمله کتاب‌هایی هم که می‌خواندیم «ساحل» اثر یکی از شاعران ممتاز استانبولی بود و دیگری کتاب ادبیات از رضازاده شفق. با سپری‌کردن کلاس ششم جوازم (همان دیپلم) را دریافت کردم که به‌زبان ترکی بود. خبر رسید از تهران که این جوازها برای آنها قابل قبول نیست و نمی‌توانیم در دانشگاه تحصیل نماییم. من و ۱۵ نفر دیگر از هم‌کلاسی‌ها از طریق مدیر روزنامه «آذربایجان» که رفیق جعفر پیشه‌وری بود وقت ملاقات گرفتیم.


در طبقه دوم مهمان‌خانه معروف «جهان‌نما» دیدار کردیم. من در یک متری پیشه‌وری رئیس حکومت خودمختار آذربایجان نشستم. لباس مشکی در بر کرده و اسلحه نیز بسته بود. پرسید چه‌کار می‌خواهید بکنید؟ گفتیم علاقه به تحصیل در دانشسرای حقوق داریم. او تعریف کرد که خودش چندوقتی حقوق خوانده و سپس به کار در روزنامه‌ها پرداخته که مانعش شده‌اند و پس از آن به وکالت پرداخته، ولی در آنجا نیز مشکل ایجاد نموده‌اند.


درحالی‌که صلاحیت این پس‌زدن‌ها را نداشته‌اند. حرف‌های دیگری هم زد و از جمله به موضوع تلگراف‌های مردم از میاندوآب و جاهای دیگر راجع به تلف‌شدن دام‌های‌شان اشاره کرد و گفت که احتیاج به طبیب داریم. توضیح دادیم که مقدمات پزشکی را طی نکرده‌ایم و بر موضع خودمان اصرار ورزیدیم. خلاصه اجازه پیدا کردیم به تهران برویم. در اواخر شهریور ۱۳۲۵ برای اولین‌بار حرکت کردیم به‌طرف تهران. حوالی قزوین ماشین را متوقف کردند و یکی از آن سرپاسبان‌های قدیمی با سبیل از بناگوش دررفته و دندان طلا بالا آمد و از راننده پرسید: «این‌ها کیستند؟» راننده توضیح داد که از تبریز می‌خواهند به تهران بروند. سرپاسبان که هیکل واقعا درشتی داشت فریاد زد: «بی‌جا می‌کنند می‌خواهند به تهران بروند.» کسی را واسطه کردیم برود بگوید که ما پی تحصیل می‌رویم و کاری با مسائل سیاسی نداریم.


او رفت صحبت کرد و برگشت و گفت: «می‌دانم جیب‌هایتان زیاد پُر نیست، ولی هر کس مقداری بدهد تا جمع کنیم و به اینها بدهیم!» هشت تومان و پنج قران جمع کردیم که پول کمی نبود. مبلغ که پرداخت شد سرپاسبان برگشت و پرسید: «شما برای چه می‌روید تهران؟» گفتیم: «تحصیل.» گفت: «بچه‌ها بروید درس بخوانیدها، تنبلی نکنید!»

آن دوران هم شعر می‌سرودید؟

بله. سه ماه تابستان را به‌منظور کار به دهکده‌مان می‌رفتم. آن زمان دفترهای بنفشی با جلد کله‌قندی عرضه می‌شد که ۱۶ برگ داشت. سه جلد از این دفاتر تهیه کرده و با خودم می‌بردم و با اسم شهرها و ماکیان و ستارگان بر وزن شاهنامه پُرمی‌کردم. یک‌بار در دبیرستان فردوسی نشسته بودیم و آقای حسین‌قلی نیساری هم باباطاهر را درس می‌داد. در باز شد و برپا دادند و آقای بی‌ریا با آجودانش وارد شد. او وزیر فرهنگ حکومت آذربایجان بود و بعدها به شوروی رفت و بدشانسی‌های بزرگی هم آورد و بلاهایی به سرش آمد. معلم اعتنا نکرد و به تدریسش ادامه داد. وزیر از آن‌سو گفت: «جناب نیساری به زبان مادری بچه‌ها را آموزش دهید.» او پاسخ داد: «این درس ادبیات فارسی است. نمی‌توانم که به ترکی بگویمش!» وزیر از این جواب خیلی بدش آمد و برگشت به افسرش چیزی گفت و خارج شد.


عصر با همشاگردی‌ها جمع شدیم و تصمیم گرفتیم به مقابل منزل دبیرمان آقای نیساری برویم مبادا که دستگیرش کنند. موقعی که رسیدیم متوجه شدیم بحث زندان منتفی است ولی او را به تهران تبعید کرده‌اند. توجه داشته باشید این وقایع در زمان چیرگی فرقه دموکرات به‌رهبری سیدجعفر پیشه‌وری بر تبریز و اعلام جمهوری خودمختار آذربایجان اتفاق می‌افتاد.


شاملو پس ازحافظ بهترین شاعر ادبیات فارسی است 


حکومتی که مسکو با هدف تضعیف ایران در این خطه بنیاد نهاده بود و بعدها با بده‌بستان‌های سیاسی متلاشی شد و سرانش کشته یا متواری گشتند. جالب اینجاست که در تمام دوره یک‌ساله‌ جمهوری خودمختار آذربایجان به دستور و تاکید دولت شوروی هیچ مطلب تبلیغاتی‌ای در باب سوسیالسیم منتشر نمی‌شد. روزنامه «ارتش سرخ» نیز کلمه‌ای درباره کمونیسم نمی‌نوشت. این خیلی عجیب است و عجیب‌تر اینکه تاکنون در کتاب‌های تحلیلی و تاریخی اشاره‌ای به این مورد نشده است.

خاطره‌ای هم از آن دوران دارید؟

خاطره‌ای به یاد دارم که آقای خلیل‌آذر از انقلابی‌های تهران وابسته به حزب زحمتکشان آمد سخنرانی کرد و با توده‌ای‌ها مشاجره‌اش شد. بر اثر این جنجال تیر انداختند و به اشتباه دو کارگر کشته شدند. مدیر روزنامه «فریاد» از من خواست در رثای اینان شعری بگویم. و سرودم: «کارگرا خون تو را ریختند/ خون تو با خاک درآمیختند/ خون تو بر خاک ریزد چه باک/ زود برآید ثمر خون پاک/ سرخ بود و سرخ نمایان شود/ پرچم آزادی ایران شود.» ‌فردایش مطابق معمول برای پیاده‌روی به‌سوی باغ گلستان بیرون آمدم. کمی که گذشت متوجه شدم شخص مرموزی با پالتو سیاه و کلاه شاپو تعقیبم می‌کند. کمی بعد راجع به آن شعر هشدار دادند و تهدید کردند که دیگر چنین اشعاری نسرایم.


تمایلات چپ داشتید؟

اکثر قریب به اتفاق شاعران در برهه‌ای از زندگی تمایلات چپ پیدا می‌کنند. من نیز از این قافله مستثنی نبودم. هرچه جوان‌تر باشید این‌گونه تمایلات بیشتر است و با گذر زمانه افکار عاقلانه‌تری غلبه می‌یابد. نمونه کاملش در آقای شمس لنگرودی هویداست که در سن خود دنیادیده کامل است و همین فرد روزی گفت: «می‌خواستیم دنیا را عوض کنیم، دنیا ما را عوض کرد!»

گویا در آن دوران نگاه ضدآذری در سطح حکومت مرکزی حکم‌فرمایی داشته است.

بیشتر به سبب استانداران عهد رضاشاه بود. آنها با تحقیر آذری‌ها شعله این آتش را بلند می‌کردند.

شما در دانشگاه روند ادبی خود را ادامه دادید؟

خیر آنجا درگیر کار سیاسی بودم که تا سال ۱۳۲۷ طول کشید. درس هم نمی‌خواندم. مدتی نیز با تغییر الفبا مشغول بودم.

کی به شعر بازگشتید؟

از حدود ۱۳۳۰. به رضائیه (ارومیه‌ فعلی) منتقل شده بودم، دادیار بودم و آنجا بسیار تحت‌تاثیر دریاچه قرار گرفتم و شعری در قالب چهارپاره سرودم. آن زمان به چهارپاره شعر نیمایی اطلاق می‌کردند. رئیس دادگستری ارومیه که بسیار علاقه‌مند ادبیات بود دستور تکثیر شعرم در روزنامه را داد و برادرش نیز که استاد دانشگاه بود نقد و معرفی‌ای نوشت و اشاره کرد که این شعر اثری برجسته است.


خلاصه کارم مورد توجه قرار گرفت. در رضائیه دوستی به‌نام اسحاق اشتری داشتم که آدم کله‌شقی بود و به‌خاطر تمردهایش به تهران منتقل و در اختیار کارگزینی گذاشته شده بود. آن دوران مصدق هنوز نیامده بود، ولی مقدمات آمدنش فراهم شده بود. هنگام انتخابات که رسید در بلوچستان گفتند خودمان می‌خواهیم بر فرایند رای‌گیری نظارت ‌کنیم.


از طرفی این رفیق من که هم با شهامت بود و هم درستکار، از نظر کاری مشکل داشت و مدام پادرهوا نگاه داشته می‌شد. یک‌باره اعلام کردند جهت رای‌گیری نماینده از دادگستری می‌خواهیم با فوق‌العاده‌ روزانه ۵۰ تومان که دستمزد واقعا خوبی بود. اسحاق برای فرار از آن وضعیت بلاتکلیفی فورا عازم منطقه شد. متاسفانه آنجا شورشی اتفاق افتاد و اسحاق و فرماندار را در گونی کرده و آن‌قدر زدند که ساق‌هایشان خُرد و هلاک شد. این جریان چنان روی من تاثیر گذاشت که خواهی‌نخواهی رفتم سمت سرودن شعر. مرگ فجیع یک دوست بالاترین انگیزه پناه‌بردن به شعر بود. سال ۱۳۳۱ بود.

در تهران و زمان دانشگاه‌رفتن با نیما یا شعرش آشنا بودید؟

خیر. در دوران دانشگاه از هر جهت محدودیت داشتیم، هم مالی و هم معاشرتی. فقط عصرها به لاله‌زار می‌رفتیم و اطراف آن و ویترین مغازه‌ها را سیاحت می‌کردیم؛ کراوات آرون، پیراهن آرون و…

از دوران حکومت ملی مصدق بگویید.

من در زمان کودتا در خوی بودم. استاندار آذربایجان فردی بود به‌نام گلشاییان. دوست آقای استاندار می‌خواست برای وکالت مجلس کاندیدا بشود اما رقبا ایراد گرفته بودند که در تاریخ مقرر از کار قبلی استعفا نداده است. او هم شکایت کرد و از سوی دادگستری تبریز من مامور رسیدگی به پرونده شدم. روزی که جهت تحقیقات رفتم، مقداری با این فرد گفت‌وگو کردم و از حرف‌های او خوشم آمد.


لذا گزارشی تنظیم کرده و حق را به او دادم. این جریان با کش‌وقوس‌هایی به سه ماه منتظر خدمت‌شدنم انجامید. بهار سال ۱۳۳۶ به تهران عزیمت کردم و یک‌راست نزد فریدون مشیری رفته و گفتم سه ماه در این شهر هستم. او مرد بسیار باصفا و مهربانی بود.

چه تغییر و تحولاتی در آن منطقه اتفاق افتاد؟

هیچ. اصلا انگار چنین واقعه‌ای رخ نداده است.

خود شما شعری نسرودید؟

من پیشترها از فرقه دموکرات آذربایجان گسسته بودم و دیگر علاقه‌ای به این مباحث نداشتم. در کل بی‌خبر بودم. قره‌باغی فرمانده تیپ خوی پیشم آمد و اطلاع داد که تهران شلوغ شده است و توصیه کرد نان و مقداری مواد غذایی تهیه کنیم.


شاملو پس ازحافظ بهترین شاعر ادبیات فارسی است

پیاده‌نظام شعر نو متعلق به کدام دوره بود؟

۱۳۳۳ و ۱۳۳۴. ما شش نفر عصرها دوبه‌دو پیاده‌روی را از خیابان قوام‌السلطنه شروع می‌کردیم و تا نبش لاله‌زار و یک قنادی قدیمی می‌رفتیم. دو نفر اول نصرت رحمانی و محمد زُهَری و دوتای وسطی اسماعیل شاهرودی و منوچهر شیبانی و دو نفر آخر من و فرخ تمیمی بودیم. ما شش نفر این مسیر را قدم می‌زدیم.

این جمع در شعر زمانه‌اش چقدر تاثیر داشت؟

ما برای گفت‌وگو نزد مدیران مجلات می‌رفتیم، با آنها دوست بودیم و هر شعری که می‌دادیم چاپ می‌کردند. پاتوقمان کافه سیروس بود. البته زیاد خرج نمی‌کردیم.

در سال ۱۳۳۶ چه کسی برای چاپ کتاب تشویقتان کرد.

فریدون مشیری. برای این کتاب کاغذ لوکس سوئدی از بازار تهیه شد که رنگ آبی داشت و انتشارات صفی‌علیشاه آن را چاپ کرد. هزار جلد درآوردیم که ۸۰۰ تومان آب خورد و هزینه‌اش را خودم دادم. مقداری از کتاب‌ها را به تبریز هم بردیم که کم فروش می‌رفت، چون آنجا شعر نو را چندان قبول نمی‌کردند. مدتی بعد هم کتاب را جمع‌آوری کردند.

کسی یادداشتی درباره این کتاب در جراید ننوشت؟

چرا، یک نویسنده توده‌ای نقدی منتشر کرد.

دیگران چطور؟ مثلا رفقای آن جمع شش نفره.

از آنها به‌تدریج فاصله پیدا کرده بودم. چون هر کدام صبغه‌ متفاوتی در پیش گرفته بودیم؛ نصرت آن آخرها خیلی شلوغ‌بازی درمی‌آورد.

شما جایی گفته‌اید افسردگی نصرت رحمانی ریشه در مسائل اجتماعی داشت نه عاشقانه. شما چقدر به اجتماعی‌بودن شعر اعتقاد دارید؟ آیا شعر یک امر اجتماعی – سیاسی است یا صرفا پدیده‌ای ادبی؟

آن زمان مفهوم اجتماعی را هر کسی بنا بر دیدگاه خودش تفسیر می‌کرد. سردسته‌ ما محمد زهری بود که مرد نجیبی بود و نگرش عمیقی داشت. به‌اش لقب شاه‌محمد داده بودیم.

شما غزل‌های اجتماعی می‌سرودید؟

من از جایی به بعد به این نتیجه رسیدم که شعر سپید اشباع شده است. درواقع از این وادی پس زده شدم و به غزل روی آوردم.

فکر می‌کنید پس از شاملو بود که شعر سپید به اشباع رسید؟

در کل شعرهای سپید همه شبیه هم شد. امروزه نیز فقط می‌توانم به شمس لنگرودی اشاره کنم که شعر سپیدش متفاوت است. بقیه از روی دست هم می‌نویسند. انگار یک کتاب هشت دفعه با اسم‌های متفاوت چاپ شده است.

شما جایی گفته‌اید که از کسی شنیده‌اید پرونده نوبل شاملو هنوز باز است. چه کسی این موضوع را به شما گفت؟

آقایی به اسم پروفسور آرنلی که کلیمی بود و چهره‌ای شبیه سارتر داشت.

این ماجرا مربوط به چه سالی است؟

کتاب «سپیدخوانی روز» را تازه درآورده بودم، بهار ۱۹۷۸. می‌خواستم نزد دخترم در سوئد بروم. حضورم در سوئد مصادف شد با اعطای جایزه ادگارمن که هر کس ببرد احتمال نوبل‌گرفتنش خیلی زیاد می‌شود. جایزه در دهکده‌ای برگزار می‌شد که آدرس گرفتم و رفتم. شاملو نبود. ولی تعدادی شاعر جوان‌سال حضور داشتند و برای شاملو شعر گفته بودند. او معروف بود و خیلی خوب می‌شناختندش.


شاملو پس ازحافظ بهترین شاعر ادبیات فارسی است

پروفسور آرنلی را کجا دیدید؟

نزدیک آن دهکده سدی ساخته بودند و هرچند بنا بود در روز آب که جشن ملی است افتتاح شود ولی به افتخار شاملو در حاشیه همان مراسم اعطای جایزه، آبگیری سد را آغاز نمودند. فردا صبح هنگام عزیمت پروفسور را دیدم. او عضو هیات ژوری بود و توضیح داد که پرونده‌ای برای شاملو مفتوح است و غیر از او روی دو نویسنده دیگر ایرانی نیز کار می‌کنند. البته از افشای اسامی آنها خودداری کرد. دخترم شیوا احتمال می‌داد که آن دو نفر رضا براهنی و یداله رویایی باشند؛ هرچند هیات داوران خیلی جدی بر پرونده آنان تمرکز نکرده‌اند.


ما پرسیدیم چرا نویسندگان ایرانی در جوایز جهانی موفق نیستند؟ او چند علت را بیان کرد. اول اینکه شعر ما را قابل ترجمه و کوچ‌دادن به زبان‌های دیگر نمی‌دانست. دوم اینکه مترجم آثار شاملو باید شاعری در سطح او باشد تا بتواند صور شعری وی را انتقال دهد. مثل فیتزجرالد که خیام را به انگلیسی برگرداند. سومین و مهم‌ترین عامل به‌زعم او عدم همکاری خود ایرانی‌ها بود. اسمی از حسادت نبرد ولی منظورش چیزی در همین مایه‌ها بود. می‌گفت مطالب بدی راجع به شاملو به‌دست ما می‌رسد که حتی می‌گویند غلط دارد. به‌هرحال گفت که پرونده شاملو باز است و شاید اگر او زنده می‌ماند احتمال نوبل‌گرفتنش می‌رفت.

شما شاملو را کی دیدید؟

از سوئد که برگشتم به دیدنش رفتم. منوچهر آتشی را هم بردیم که خودش از ما خواست ببریمش چون بیست سال او را ندیده بود.

آنچه را در سوئد شنیده بودید به او گفتید؟

بله. بسیار هم خوشحال شد. بگذریم از اینکه آن موارد حسادت و کینه‌توزی را پوشیده نگه داشتم.

نظر خود شما در باب شاملو چیست؟

پس از حافظ بهترین شاعر ادبیات فارسی است. البته تقسیم‌بندی خاصی در این‌باره دارم؛ یعنی ما سه‌جور شاعر درجه یک داریم: بزرگ، مهم، و خوب. شاعر مهم نیماست. به‌دلیل مدیریت تحول در شعر و…

برخی معتقدند که نیما شعر نویی نیاورد، بلکه بوطیقای شعر را تغییر داد؛ یعنی به هنرمندان نشان داد که شعر، نوشتن از گل و بلبل نیست، نوشتن از مردم است.

نیما خودش گفته: «گذشتگان کلیات را در نظر می‌گرفتند، من به جزئیات پرداختم.»

دکتر شفیعی کدکنی در کتاب «با چراغ آیینه» نظریه‌ای را مطرح کرده و گفته‌ که شعر معاصر ایران بر اساس ترجمه اشعار غربی شکل گرفته است.

ابدا شباهتی ندارند. ممکن نیست شعری هم شباهت به ادبیات قرن چهارم و پنجم و هم ترجمه آثار اروپایی داشته باشد.

شاید چون نیما آثار فرانسوی‌ها را می‌خوانده این‌طور گفته است.

نیما از آثار فرانسوی‌ها تاثیر گرفته لیکن کلیت شعر نو تحت اثر ترجمه شعر اروپایی نبوده است. شاملو مثلا از لورکا و بیشتر الوار می‌خوانده و الهاماتی می‌گرفته، خب یک شاعر آمریکایی نیز از این‌ها الهام گرفته است. دلیل نمی‌شود که کل شعر آن حوزه را تحت‌تاثیر لورکا و الوار بدانیم.

در کارنامه شعری شما آثاری در قالب‌های مختلف از غزل و قصیده گرفته تا چهارپاره و سپید و نیمایی دیده می‌شود. این پراکندگی در شناخته‌شدن شما به‌عنوان شاعر برجسته‌ یک قالب خللی ایجاد نکرده است؟

در گونه‌های مختلف تجربیاتی داشته‌ام ولی همیشه یک گونه و ژانر که در وجودم قوت گرفته بوده دیگران را پس زده است. در نتیجه زحمتی برایم نبوده و به‌راحتی با این قضیه کنار می‌آمده‌ام.

خود را بیشتر در کدام قالب می‌بیند؟

آنچه که الان بیشتر به آن علاقه دارم شعر سپید است. منتها سایر اقسام را نیز باید نگه دارم. چون نیما معتقد بود برای افزون‌شدن امکاناتمان در قافیه و وزن دست برده است. در ادامه تئوری او اعتقاد من این است که با در اختیاربودن امکانات شعر کلاسیک چرا آن را برهم بزنیم و نابود نماییم؟! مانند این‌که با اختراع ماشین اسب‌ها را بکشیم! با کشف یک قاعده جدید، لازم است از قاعده قدیم نیز سواری بگیریم.

معتقدید حسین منزوی و سیمین بهبهانی برای غزل چنین کاری کردند؟ یعنی واژه‌های مدرن را وارد شعر کلاسیک کردند؟

عشق محور شعر فارسی است. سیمین، سایه، محمدعلی بهمنی و منزوی وزن‌های جدیدی وارد غزل کردند. سایه راه حافظ را رفته است. مقلد ظاهر او بوده است.

شما علاقه خاصی به شهریار و حافظ داشته‌اید. آیا از آنان متاثر بوده‌اید؟

شهریار را صددرصد قبول ندارم. با ذهنیت او مقداری مشکل دارم. خودش البته شاعرترین شاعران است.

اقوالی وجود دارد مبنی بر اینکه گفته‌اید شعر «علی ای همای رحمت…» نسخه قدیمی‌تری دارد.

بله، شهریار اثر بهتری در این موضوع سروده است. توارد از دید ذهنی هیچ مشکلی ندارد، فقط باید شعر بهتر باشد.


راجع به شمس لنگرودی چه دیدگاهی دارید؟

اشعار او را بسیار می‌پسندم. آثار کوتاهی دارد که نظیر آنها در هیچ کجای دنیا سروده نشده است.

با جریان ساده‌نویسی در شعر موافقید؟

بله. ساده‌نویسی را قبول دارم.

به غنای ادبیات فارسی صدمه وارد نمی‌کند؟

چرا. نباید زیاد در آن مغروق شویم.

شما در رباعیات جدیدتان گرایش به ساده‌نویسی دارید.

بله. برایم نو است.


شاملو پس ازحافظ بهترین شاعر ادبیات فارسی است

طبیعت‌گرایی در اشعار شما از موتیف‌های برجسته است که با تمی عاشقانه در بیشتر موارد همراه می‌شود…

کاملا صحیح است. من تا یازده سالگی در دهکده و روستا بالیده‌ام. اعتقادم بر این است که هر شاعر ایرانی چنانچه زندگی در دهکده را تجربه نکرده باشد شاعر خوبی در عهد حاضر نخواهد بود. شاملو البته استثناست به‌واقع. اگر نادرپور صبغه و پیشینه روستایی داشت شاعری بهتر از شاملو از آب درمی‌آمد. یا توللی و سپانلو و آتشی. اینها شاعران شهری هستند. طبع قوی‌ای دارند.

در گذار شعر در این دهه‌های اخیر و شعر نیمایی و حجم و سپید و تجربه‌های علی باباچاهی و رضا براهنی در شعر متفاوت و پسانیمایی و… شما با کدام‌یک احساس نزدیکی بیشتری می‌کردید؟

من هیچ‌کاره بودم! شعرها وجودم را به این‌سو و آن‌سو می‌کشیدند.

علاقه داشتید به سوی شعر زبان بروید؟ همان کاری که رضا براهنی کرده است.

این انحراف بزرگی در شعر بوده است. براهنی انحراف ایجاد کرد و من در مقدمه کتابی به او اعتراض کردم. او به گردن همه حتی شاملو حق دارد. اما وقتی وارد دانشکده انگلیسی استانبول شد چیزهایی از اروپایی‌ها یاد گرفت که اتفاقا خوب هم بود و آمد آنها را نیز عرضه کرد. بعدتر وارد عرصه‌های دیگری شد و ناسزاها و لج‌بازی‌ها و…

شما شعر ترکی نیز سروده‌اید…

اجازه انتشار گزیده‌های ترکی‌ام را گرفته‌ام و به ناشر داده‌ام. در این مدت چند ساله، بیش از شصت صفحه شعر آذری سروده‌ام.

متاثر از شاعران ترک مثل ناظم حکمت و… هم بوده‌اید؟

خیر. لیکن آنها شعرهای بهتری سروده‌اند. قبلا شاعران ممتازتری داشتند، مدتی است تضادهایشان حل شده. این مساله رفع تضاد بسیار مهم است. شعر را عقب می‌اندازد.

شما تا امروز هفده مجموعه شعر منتشر کرده‌اید. در این گذار بیش از نیم قرن از شعر شما، کارنامه خود را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ جایگاه مفتون امینی را در شعر معاصر ایران کجا می‌دانید؟

اکثر شاعران ما غیر از اخوان، شاملو، فروغ و نیما تک‌الگویه بوده‌اند. من تلاش کرده‌ام تک‌الگو نباشم. از سوی دیگر معتقدم کسی که پشتوانه مبتنی بر شعر کلاسیک ایران نداشته باشد نمی‌تواند موفق شود. آثارش پس از مدتی همه شبیه هم می‌شود و گیر می‌کند در آن. سپهری یک تعداد آثار کلاسیک دارد که کمتر کسی از آن باخبر است.

از سال‌های دهه سی تا وقوع انقلاب، با چه شاعرانی ارتباط داشتید؟

در تبریز با کسی ارتباط نداشتم. کسانی که به دیدن شهریار می‌آمدند چند روزی مهمان من بودند؛ آل احمد، سایه، فروغ، رویایی و چند تن دیگر. با خیلی‌ها نیز ارتباط داشتم. غیر از سپهری. سپهری آن زمان هم محبوبیت چندانی نداشت و حتی «حجم سبز» را که کتاب خوبی هم هست کم خریدند. در کل شاعر بزرگی نیست. شاعر بزرگ باید به چهار گوشه دل انسان چنگ بزند.

پیگیر شعر امروز هستید؟ پس از دهه ۷۰ شعر ایران تحول زیادی پیدا کرد.

شعر دهه ۷۰ بیشتر هیاهو بود. اشخاص بااستعدادی نظیر بهزاد زرین‌پور، مسعود احمدی و مهرداد فلاح بودند که در این هوچی‌گری‌ها گم شدند.

نگاهتان به شعرهای سیدعلی صالحی، علی باباچاهی، یداله رویایی، احمدرضا احمدی و اسماعیل خویی که هنوز در شعر فعال هستند چیست؟

اینها هر یک حسن‌های بزرگی دارند ولی بر اساس این حسن نمی‌توان برایشان تقدم قائل شد. مثلا پرکاری ایرانی‌پسند سیدعلی صالحی یک امتیاز است که این حسن جلوی قضاوت دقیق را می‌گیرد.

لینک منبع

راه طولانی صادق، پسر هدایت از میان توفان


هفته نامه چلچراغ – جلال امانت: معروف است که منتقدان هنری و سینمایی علاقه چندانی ندارند که فیلم اول یک فیلم‌ساز جوان شاهکار از آب دربیاید. آن‌ها ترجیح می‌دهند روند فیلم‌سازی فیلم‌سازان جوان روندی تدریجی و رو به رشد باشد و به آنان اجازه تکامل در طول مسیر را بدهد. رسیدن به قله در همان نخستین گام‌ها عموما باعث می‌شود فیلم‌ساز در آثار بعدی صرفا به فکر تکرار خود و از نو رسیدن به قله‌ای باشد که پیش‌تر آن را فتح کرده است و به این ترتیب رفته‌رفته از مسیر تکامل و رشد باز بماند. مثالی که معمولا در این باور ذکر می‌شود اورسون ولز و فیلم بزرگش «همشهری کین» است که در اوایل دهه سوم زندگی او ساخته شد و به قدری شاهکار بود که بعدها دیگر ولز نتوانست به آن نزدیک شود.


راه طولانی صادق پسر هدایت از میان توفان 

واقعیت البته درباره ولز چیز دیگری است (واقعیت این است که در کارنامه نه‌چندان شلوغ ولز فیلم‌های دیگری هستند که اگر از «همشهری کین» بهتر نباشند، دست‌کمی هم از آن ندارند، فیلم‌هایی از قبیل «نشانی از شر»، «امبرسون‌های باشکوه»، و «محاکمه»)، اما این پیش‌بینی درباره آینده جریانی که زود قله‌اش را درک می‌کند، به قدر کافی قلقلک‌دهنده هست تا باعث شود گاهی از این چشم هم به تاریخ هنر و ادبیات نگاه کنیم.


از جاهایی که این نگاه، برای بررسی تازه آن، دست‌کم تا اندازه‌ای، قلقلک‌دهنده است، بررسی روند داستان معاصر در ادبیات فارسی است. روندی که خیلی زود و پیش از سپری کردن یک مسیر منطقی طولانی با یکی از قله‌هایش برخورد کرد. رسیدن به این قله بلند ابتدای راه برای ادبیات ایران یک امتیاز بود یا یک ناکامی؟ سوالی که طبعا پاسخ درستی ندارد، اما برای فکر کردن آن‌قدرها هم بی‌ربط نیست!

سایه سنگین هدایت بر سر ادبیات و حتی روشن‌فکری ایران گسترده است و انگار به این زودی‌ها هم قصد کنار رفتن ندارد. ادبیات این کشور نمی‌تواند فراموش کند که خیلی زود، در سال‌هایی که داستان مدرن، در مقام یک فرم ادبی، تازه داشت در ادبیات ایران ریشه می‌گرفت، با یکی از بهترین نویسندگانش روبه‌رو شد. نویسنده‌ای که فقط در مقام یک نویسنده باقی نماند و خیلی زود به نماد روشن‌فکری مردم سرزمینش تبدیل شد. ویژگی میدان‌دار شدن در بازی‌ای که هنوز کسی در آن به میان میدان نیامده، این است که شما می‌توانید قوانین بازی را آن‌طور که دوست دارید، تعریف کنید. ادبیات ایران به صادق هدایت این اجازه را داد تا او قواعد ادبیات و روشن‌فکری ایران را تدوین کند.


میدان داستان و روشن‌فکری ایران در زمانه هدایت هنوز خالی بود، طوری که او می‌توانست با استفاده از نبوغ عجیبش، آشنایی‌اش با ادبیات مدرن غربی (احتمالا در ایران کسی حتی نمی‌توانست حدس بزند سورئالیسم در فرنگ ادبیات را به کجا کشانده است، اما هدایت توانسته بود با هنرمندی رگه ظریف و خوش‌ترکیبی از سورئالیسم را در کارهایش استفاده کند) و نیز کاریزمای ذاتی شخصیتش خود فضا را شکل دهد و از خود متاثر کند. حاصل این کار این بود که قوانین این میدان برای همیشه از هدایت متاثر باقی ماند. سایه سمج هدایت، احتمالا بی‌آن‌که او تمایلی به این داشته باشد، برای همیشه روی سر ادبیات و فرهنگ ایران باقی ماند.

حسن وجود این سایه مدام آن بود که از همان آغاز انتظار از ادبیات را تا حدود زیادی بالا برد و باعث شد ادبیات به‌عنوان یک ابزار کارآمد، چه در نقد اجتماعی و چه در خود چیزی که می‌شود فلسفیدن نامیدش، مطرح شود و به حیات خود ادامه دهد. هدایت موفق شد ادبیات را از فرم سنتی آن خارج کند و از انحصار محافل شعری درآورد. باعث شد تا داستان در مقام یک فرم هنری جدی گرفته شود و راه برای ورود ادبیات غربی باز شود.


راه طولانی صادق پسر هدایت از میان توفان 


اما در عین حال همین تاثیرات باعث شد صادق هدایت مثل یک پدر سخت‌گیر بالای سر ادبیات بایستد و مانع شود تا کودکانش بیرون از ناحیه‌ای که قدرت تثبیت‌شده او پوشانده است، شلتاق کنند و بیافرینند. سایه سنگین هدایت حتی بر سر خود او هم سایه انداخت و مانع شد تا تصویر روشن و دقیق او از نو دیده شود. این‌بار به بهانه سالروز تولد او سراغ وجه‌هایی از چندوجهی ادبیات رفته‌ایم که در سایه هدایت مانده‌اند و کسی برای روشن‌تر دیده شدن آن‌ها رغبت نشان نداده است. می‌بینید که! حتی ما هم داریم در سایه هدایت حرکت می‌کنیم. گیریم با چراغ قوه.

هدایت و آیندگان ادبیات

طبعا خود هدایت نقش زیادی در این‌که سنگ محک ادبیات آینده ادبیات داستانی فارسی شود، نداشت. خود هدایت جایی ننوشته است علاقه خاصی دارد تا داستان‌های آینده ادبیات فارسی همه با ترازوی «بوف کور» او سنجیده شوند. ازقضا اگر به صداقت لحن تلخ و گزنده او در بیشتر نوشته‌هایش اعتماد کنیم، ترجیح می‌داد بیشتر برای خودش بنویسد تا دیگران. ترجیح می‌داد اساسا اثری از او باقی نماند و کسی به یاد نیاورد که روزگاری او هم چیزهایی نوشته است. درهرحال فارغ از خواست و میل هدایت حقیقت این است که هدایت تبدیل به ترازویی شد که تقریبا تمامی نوشته‌های تاریخ ادبیات فارسی ناچار شدند یک بار خودشان را در آن وزن کنند.

این دیگر یک عادت است که هر داستان شاخص ادبی، که توجه چشم‌های منتقدان ادبی را به خود جلب می‌کند، برای شنیدن عبارت «متاثر از بوف کور» آماده باشد. نوول «بوف کور» انگار سرنمون تمامی نوول‌هایی است که در ایران نوشته می‌شوند. اگر داستان خاصی نتواند با معیارهای «بوف کور» قیاس شود، عموما نادیده گرفته و بی‌ارزش تلقی می‌شود. اگر داستانی آن‌قدر خوب باشد که نتوان آن را این‌ور نادیده گرفت، آن داستان به‌طور قطع متاثر از «بوف کور» نوشته شده است (یکی از مسابقه‌های منتقدان ادبی در ایران این است که ببینند کدام می‌تواند حلقه واسط قدرتمندتر یا دقیق‌تری میان یک اثر ادبی مفروض و «بوف کور» پیدا کند)


راه طولانی صادق پسر هدایت از میان توفان 

«شازده احتجاب» هوشنگ گلشیری، «ملکوت» بهرام صادقی، «شب هول» هرمز شهدادی و «پیکر فرهاد» عباس معروفی با وجود تفاوت‌هایشان، چه از نظر گرایش ادبی و چه از نظر سطح ادبی، همه لااقل یک بار «متاثر از بوف کور» نامیده شده‌اند و همیشه با ترازوی «بوف کور» وزن شده‌اند و البته با توجه به این‌که ترازوی «بوف کور» فقط خود آن را کامل نشان می‌دهد، از این آزمون ناکام بیرون آمده‌اند. از آن‌جا که این ترازوی قدیمی توانایی نشان دادن بسیاری از شاخصه‌های آثار جدیدتر را ندارد، جنبه‌های بسیاری از این داستان‌ها نیز مغفول مانده است. برای مثال کمتر منتقدی است که شبه‌نقیضه‌پردازی ظریف هرمز شهدادی در «شب هول» را پررنگ کرده باشد، چراکه سنگ محک «بوف کور» این امتیاز را به رسمیت نمی‌شناسد.

بااین‌حال این آثار از نمونه‌های خوشبخت ادبیات فارسی بوده‌اند. نمونه‌های دیگر عموما حتی این شانس را نداشته‌اند تا روی کفه‌های این ترازو بنشینند، بنابراین یک‌سره نادیده گرفته شده‌اند. داستان‌هایی مانند «شب یک شب دو» بهمن فرسی یا «فیل در تاریکی» قاسم هاشمی‌نژاد به این خاطر که نمی‌شد آن‌ها را «متاثر از هدایت» ارزیابی کرد، اساسا نادیده گرفته شدند.

این تحقیر مداوم آثار دیگر در برابر هدایت درنهایت باعث هدایت جریان اصلی ایران به سمت یک «هدایت‌گرایی» تمام و عیار شد و بیشتر صداهای متفاوت با آن را خفه کرد یا به حاشیه برد. و جالب این‌که همین تحمیل هدایت به ادبیات در داوری نهایی خود ابزار دیگری برای تحقیر ادبیات ایرانی شد که نمی‌تواند از هدایت آن‌سوتر برود!

به روایت هدایت

حقیقت این است که هدایت واقعا از زمانه خود پیش بود. دلایل متعددی از سفر در جوانی به فرنگ و حل شدن در مدرنیته آن گرفته تا روح حساس او باعث شد هدایت چه در شیوه زندگی و چه در ادبیات چیزی بیشتر از دیگر ایرانیان داشته باشد. رهاورد این پیش‌تر بودن علاوه بر نوگرایی داستان‌های او ترجمه بود؛ ترجمه از ادبیات مطرح و مدرن روز اروپایی. طبیعی است که تاثیر هدایت باعث می‌شد ترجمه‌هایش هم چیزی فراتر از ترجمه‌های صرف باشند و به این ترتیب بخشی از ادبیات غرب هم که با هدایت وارد زبان فارسی شد، به‌شدت تحت تاثیر شخصیت خود او قرار گرفت. به این ترتیب سایه هدایت روی قسمتی از ادبیات غرب هم افتاد و نگذاشت مخاطب ایرانی بتواند با فاصله‌ای کمتر با سیمای آن مواجه شود.


راه طولانی صادق پسر هدایت از میان توفان

نمونه بارز این فاصله در مورد کافکا اتفاق افتاد. حقیقت این است که برای ما کافکا هنوز هم همان کافکای هدایت است. با وجود این‌که هدایت جز یکی دو داستان از کافکا (با یاری قائمیان دوستش) چیزی به فارسی ترجمه نکرد، اما وزن شخصیت هدایت آن‌قدر بود که کافکا را مطابق میل او معرفی کند. کافکای هدایت ازقضا بسیار شبیه خود او بود. مردی عبوس و به‌غایت بدبین که داستان‌هایی وهم‌آلود و تلخ می‌نویسد. این‌همانی میان کافکا و هدایت به قدری در میان ایرانیان بالا گرفت که بسیاری فکر می‌کردند (و می‌کنند) کافکا هم مشابه هدایت خودکشی کرده است.

تنها در سال‌های اخیر است که این سیمای هدایت‌زده کافکا رفته رفته تغییر کرده است. بعد از ترجمه کتاب «کافکا، به سوی ادبیات اقلیت» از دلوز و گتاری و جمله بحث‌انگیز «کسی که تا به حال موقع خواندن کافکا قاه قاه نخندیده است، از آن چیزی نخوانده است» بود که کسانی به یاد آوردند مطابق گواهی تاریخ کافکا داستان‌هایش را برای دوستانش در کافه می‌خواند و واقعا همراه آن‌ها قاه قاه می‌خندید. همین اتفاق با شدتی بسیار کمتر درباره سارتر و اگزیستانسیالیسم نیز افتاد.

هدایت و شکوه اندوه

تاثیر هدایت اساسا چیزی فراتر از ادبیات بود. هدایت به‌عنوان نویسنده‌ای از فرنگ بازگشته و نواندیش این فرصت را پیدا کرد تا مختصات روشن‌فکر ایرانی را تعیین کند. شخصیت هدایت بود که به‌عنوان شابلون برای میزان روشن‌فکری دیگران استفاده شد و به این ترتیب معیارهای شاخص یک روشن‌فکر ایرانی همان چیزی شد که هدایت را شاخص می‌کرد. روشن‌فکر ایرانی باید مانند هدایت ناامید، عصبی، غم‌زده و خشمگین می‌بود. این تصور عامه که روشن‌فکران لزوما باید عصبی و غمگین باشند و شخصیت‌هایی درون‌گرا داشته باشند، بیش از همه به‌خاطر قدرت تاریخی هدایت ایجاد شده است.

به همین خاطر تصویر ایرانیان از بیشتر روشن‌فکران و اندیشمندان غربی تصویری عبوس و خشک است و دقیقا به همین خاطر است که مشاهده تصاویری از یک فیلسوف در حال خندیدن برای ایرانیان دور از ذهن و غافل‌گیرکننده است. به همین خاطر است که ایرانیان اندیشمندانی را که برون‌گرا باشند، به‌سرعت با برچسب «شو من» به گوشه‌ای می‌فرستند. سایه هدایت حتی آن‌قدر قدرتمند بود که توانست سیمای اندیشه در ایران را هم بخش بخش کند!

دست تطاول گشوده به خویش

شاید کمی دور از ذهن باشد، اما سایه هدایت حتی روی خود او هم سنگینی می‌کند. تصویر مثالی هدایت عبوس و غم‌زده آن‌قدر پررنگ است که مانع می‌شود تا هدایت‌های دیگر از زیر آن بیرون بیایند. مخاطب عامه ایرانی همیشه خود را با تصویر جدی هدایت مواجه دیده است و به همین خاطر عمدتا به‌خاطر نمی‌آورد هدایت چه تلاشی برای جمع‌آوری فرهنگ عامیانه و کوچه‌بازاری کرد.


تصویر هدایت طنزنویسی که می‌توانست خوانندگان را به قهقهه وادارد، زیر بار هدایتی که می‌توانست آدم را تا سر حد مرگ افسرده کند، خفه شده است. (تا مدت‌ها این باور رایج بود که خواندن هدایت میل به خودکشی را افزایش می‌دهد!) حتی تصویر هدایت نویسنده «بوف کور» باعث شده است هدایت نویسنده داستان‌های کوتاه درخشانی مانند «سه قطره خون»، «داش آکل» «عروسک پشت پرده» و «تاریکخانه» هم مجالی برای عرض اندام نداشته باشد.

پ.ن: گفتن این‌که حاصل هدایت برای ادبیات فارسی چه بوده است، چیزی است که در نوشته‌ای چنین خام و کوتاه نه منظور است و نه ممکن. این نوشته فقط یک قلقلک است! همین!

لینک منبع

Learn English Online to Master the English Language Easily and Affordably


As we all know, English is without doubt the international language. It is estimated the number of people speak English in the world is in the region of 600 million! Some even say one out of every five people on earth can speak English to some level of competence. It is therefore very important to learn English. It can be really rewarding and broaden your options in job and career advancement. There are many ways one could learn English but the most effective one is through the internet. Learn English online is effective and affordable as there are many good programs and courses available online for learning English. The advantage of Learning English online is that you can learn at your own time and can learn from any part of the world! You can use msn and skype to contact your online teachers and study English from the comfort of your home or office.

To improve your English, you have to learn the meaning of many English words and need to understand the usage of English grammar in great detail. Reading is the best way to increase vocabularies and learn how to avoid making wrong use of words. If we read magazines or newspapers written in English regularly, we will pick up and remember the many new words we come across. You can use online dictionaries to search for meaning of a word or word that you are not sure to pronounce. It can instantly look up accurate and extensive definitions and word meanings, and hear the audio pronunciations of the word selected. Using online dictionary is just like having a teacher close at hand. It makes reading a very enjoyable pastime as we could understand the whole story in detail. You should also test your knowledge of English language with the many free interactive grammar and vocabulary exercises platform available online as well.

Besides learning to read English, we must also learn to speak in English. Practice speaking in English with your family members and friends is one of the best ways to learn spoken English. Try listen to radio stations or online stations if you are away from home. You might not understand at first, but keep listening and maintain a regular habit of listening to the stations will eventually pick up the spoken English. Online learning usually is interactive and you should be able to hear the word being said to you. It is a well known fact that people learn quicker when they hear and see things together

We should also try to talk to native English-speaking people as much as we could because it gives you a real native conversation practice. You should not be afraid to speak in English. If we never learn to take risks to open mouths, it will be impossible to improve speaking skills. There is no reason to be ashamed of speaking poor English. If we can learn from our mistakes, failure can become part of our success. In fact, the secret of success is come from failure.

In conclusion, there is no short cut to learning English. Persistence and consistency is the keys to success. If you want to write and speak perfect English, don’t ever give up trying to achieve your goal. If we are prepared to work hard at it, we will be successful in the end. Learn English online is just like having an online teacher available around the clock, along with the web’s widest range of course and interactive learning tools available. So learn English online is one of the most effective and faster ways to master the English language.

منبع by Steve Ford Albert